Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5905 K.2020/6485

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeni ile davalının dava konusu 2868 ada 20 parsel sayılı taşınmazın paylı malikleri olduğunu, davalının taşınmazın bir kısmını kiraya vererek bir kısmını da bizzat oturarak kullandığını belirterek, 17.08.2008-17.08.2013 tarihleri arası için 11.000 TL ecrimisilin kademeli faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bodrum kat yönünden davalının kiraya verdiğini beyan ettiği 01.12.2010 tarihinden, zemin kat için davacının davalıyı ihtarname ile intifadan men ettiği 19.01.2011 tarihinden itibaren ecrimisilin hesaplandığı belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 4.073,21 TL ecrimisil bedelinin her tahakkuk dönemi sonu itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda; Mahkemece, hangi dönem için, ne kadar alacağa, hangi tarihten itibaren faiz uygulanacağı belirtilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “..4.073,21 TL ecrimisil bedelinin her tahakkuk dönemi sonu itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte…” tahsiline karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.