Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7377 K.2020/8147

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 269 ada 5 parsel taşınmaz üzerinde bina bulunduğunu, davalıların yıllardır kiraya vererek davacıya düşen hisseyi kullandıklarını, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2008 yılı 1800 TL, 2009 yılı için 2000 TL, 2010 yılı için 2200 TL, 2011 yılı için 2400 TL, 2012 yılı için 2600 TL olmak üzere toplam 11000 TL'nin her yıl için ayrı ayrı işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kararda, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekilinin temyizi sonunda Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2014/10396 Esas, 2015/11832 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile dava konusu 269 ada 5 parsel üzerinde 2. katta bulunan daireye ilişkin ecrimisil istemi yönünden.

2008 yılı için 279,08 TL 'nin 31.12.2008 tarihinden itibaren, 2009 yılı için 319,77 TL'nin 31.12.2009 tarihinden itibaren, 2010 yılı için 323,74 TL'nin 31.12.2010 tarihinden itibaren, 2011 yılı için 353,9 TL'nin 31.12.2011 tarihinden itibaren, 2012 yılı için 398,05 TL'nin 31.12.2012 tarihinden itibaren olmak üzere toplam 1676 TL'nin davalılardan müştereken veya müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, hükmedilen ecrimisile taahhuk tarihi olan dönem sonlarından itibaren kademeli olarak yasal faiz yürütülmesine,davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Emina Abay tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir. 1. Dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı Emina Abay’ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bilindiği üzere hüküm kurulurken harç, kabul edilen değer üzerinden alınmakta olup reddedilen kısım için ayrıca harç alınması mümkün değildir. Bu doğrultuda mahkeme hükmünün 3. bendinde reddedilen dava değeri üzerinden harç alınması doğru görülmemiştir.

Bu nedenle harca ilişkin mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan "Kabul edilen dava değeri üzerinden alınması gereken 115 TL harcın davalılardan tahsili ile hazineye irad kaydına," cümlesi ile yine 3. bendinde yer alan "Reddedilen dava değeri üzerinden alınması gereken 29,20 TL harcın peşin alınan 187,90 TL harçtan mahsubu ile 158,7 TL harcın karar kesinleştiğinde davacı tarafa iadesine," cümlesinin hüküm fıkrasından tümüyle çıkarılması yerine 2. bent olarak "Kabul edilen dava değeri üzerinden alınması gereken 115 TL harcın peşin alınan 187,90 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 72,9 TL harcın karar kesinleştiğinde davacı tarafa iadesine"

cümlesinin eklenmesi ve bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesi gerekmektedir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.