Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7396 K.2020/8096

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece 19.07.2016 tarihinde verilen davanın kabulüne ilişkin karar üzerine, davalı vekilince 25.08.2016 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu, akabinde Mahkemece, “..davalı vekilinin süresi içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak süresi içerisinde temyiz harçlarını yatırmadığı, buna ilişkin davalı vekiline bir haftalık kesin süre içerisinde 29,20 TL temyiz karar harcını, 143,50 TL temyiz başvuru harcının yatırması aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı yönünde karar verileceğini bildirir ihtarlı tebligat çıkartıldığı,

tebligatın davalı vekiline 07.09.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekilinin 143,50 TL temyiz başvuru harcını 23.09.2016 yani süresi dışında, temyiz karar harcını da hiç yatırmadığı..” gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 25.10.2016 tarihli ek kararın verildiği ve bu defa davacı vekilince ek kararın temyiz edildiği anlaşılmış olup; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.