Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7934 K.2019/11005

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; müvekkilinin ... Köyü 468 ve 469 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, müvekkillinin dava konusu taşınmazları ortaklığın giderilmesi davası sonucunda yapılan ihale ile satın aldığını, ancak davalının müvekkiline ait taşınmazların 1.408,07 m²'lik kısmında bulunan binada oturmak suretiyle ve taşınmazda bulunan tarlayı da ekip biçmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu belirterek müvekkiline ait taşınmazlara davalı tarafından yapılan haksız müdahalenin önlenmesine, taşınmazdaki binanın yıkılmasına ve geriye dönük beş yıllık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının elatmasının önlenmesine, elatılan kısımdaki 1 adet tek katlı bina (8x15metre ebatında), 1 adet ahıl (4x10 metre ebatında) ve meyve ağaçlarının kal’ine karar verilmesi üzerine; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ağaçların kal’ine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; HMK 26/1. maddesi; "Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmünü içermektedir. Davacı vekili dava dilekçesinde sadece binanın kal’ini talep etmiş, ağaçların kal’ini istememiştir. Mahkemece talep aşılarak meyve ağaçlarının da kal’ine hükmedilmesi doğru değil ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.