Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1139 K.2021/2592

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalının,... Sokak 2758 ada 16 parsel sayılı taşınmazı dükkan yapılmak suretiyle işgal ettiğini, haksız ve hukuka aykırı işgali sebebiyle 01.11.2007 -31.10.2012 tarihleri arasında teraküm eden toplam 14.061,30 TL işgal tazminatının, işgalin başlangıcından itibaren dönem sonları itibarı ile ayrı ayrı kademeli yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili: davacının müvekkiline dava konusu olan ecrimisile ilişkin gönderdiği iddia edilen 12.12.2011 tebliğ tarihli ihtarnameyi müvekkilinin tebliğ aldığını hatırlamadığını ve tebligat üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiğini, intifadan men edilme koşulu gerçekleştirmediğini, zamanaşımı definde bulunduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile, 11.265,92 TL'nin tahakkuk tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Somut olayda; davacı vekili 14.061,30 TL ecrimisil bedelini dönem sonları itibariyle işleyecek kademeli yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece 11.265,92 TL'nin tahakkuk tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, mahkemece faiz yönünden verilen karar infaza elverişli değildir. Hüküm fıkrasında açıkça miktarlar ve faiz başlangıç tarihleri gösterilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK'nin 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.