Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/3200 K.2021/3109

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin murisinden kalan 1157 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından işgal edildiğini belirterek, elatmanın önlenmesini ve üzerinde ekili ağaçların yıkımını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, ağaçların 1992 yılında davacıların muvafakati ile onların da kabul ettiği sınır çizgisine göre dikildiğini belirterek, davanın reddini savunmuş, ağaçların değerinin zemin değerinden fazla olduğunu belirterek temliken tescil talep etmiş, talebi kabul olunmaz ve ağaçların yıkımına karar verilirse ağaç bedelinin tazminini talep etmiştir.

Yargılama sırasında komşu parsel maliki ... davaya dahil edilmiş, ağaçların davalı ... tarafından ekildiğini, temliken onun adına tescil edilmesine muvafakat ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, elatmanın önlenmesine ve yıkım talebinin reddine, karşı davanın reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım; karşı dava ise, temliken tescil ve tazminat talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda dava konusu 1157 parsel sayılı taşınmaz tarla vasfında, davacının murisi .... adına tapulama yoluyla 04.03.1975 tarihinde tescil edilmiş olup, 28.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 284,64 m2’lik alanda bulunan zeytin ağaçları davalının beyanına göre 1992 yılında dikilmiştir.

Söz konusu davadan önce, taşınmazların güneyinde bulunan 1156 parsel sayılı taşınmaz lehine 1157 parselden geçit irtifakı verilirken geçidin 1157 parsel ile doğusunda bulunan ve davalının annesine ait 1158 parselin sınırından geçirildiği düşünülmüş ise de, krokiye göre yolun doğusunda kalan A harfiyle gösterilen yer dava konusu parsele ait olup, davalı mülkiyete dayalı bir hakkı olmadan çaplı taşınmaza müdahale etmiştir.

Bu durumda iyiniyetli sayılamayacağından temliken tescil talebini içeren karşı davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, asıl dava hakkında elatmanın önlenmesinin yanında yıkım talebinin de kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.