Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4193 K.2019/11751

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 05.03.2019 tarihli ve 2016/22020 Esas, 2019/2254 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 440 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına kayıtlı olduğunu, davalının dava konusu taşınmazı özel parseller haline getirerek harici satımlarla üçüncü kişilere sattığını, 09.07.1997 tarihli harici satım sözleşmeleri ile dava dışı kişilerce ve davalı tarafça dava konusu taşınmazda oluşturulan özel parseller olan 27, 28, 29, 30 ve 31 nolu yerlerin vekil edenine satıldığını, satış bedellerinin ödendiğini açıklayarak, 440 parsel sayılı taşınmazda satın aldığı toplam 2080 m2'lik kısmın vekil edeni adına tapuya tesciline, tescili mümkün olmayan alanların bedeli ile dava konusu taşınmaz için yapılmış masrafların ve giderlerin davalıdan tahsiline ve dava konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, vekil edeninin davacının dava konusu taşınmazın 2.080 m²'lik kısmını kullanmasına herhangi bir itirazının olmadığını ve satışlara yol kısmının da dahil olduğunu, davalının, vekil edeninin yoldan sorumlu olmadığına dair kendi el yazısı ile yazmış olduğu beyanının bulunduğunu, davacı aleyhine vekil edeni tarafından Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/701 Esas sayılı dosyası ile müdahalenin meni ve kal davası açıldığını, iş bu davada, davacının satın aldığı yerin toplamda yol da dahil olmak üzere 2.080 m² olduğunun tespit edildiğini, geriye kalan 910 m² miktarlı kısma davacının yaptığı müdahalenin menine duvarın yıkılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; tapuda kayıtlı bulunan bir taşınmazın satışının TMK'nin 706, BK'nin 213, TK'nin 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60 ve 80. maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağı, ancak davalının kabul beyanının davacı lehine hüküm kurmaya yeterli olduğu gerekçesi ile dava konusu 440 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının 710/1478182 pay yönünden iptali ile, taşınmazın 710/1478182 payının davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye payın davalı adına tapuda kayıtlı bırakılmasına, toplanan delillere göre harici satıma konu alanlara yolların dahil olmadığı,

davacının da tescili mümkün olmayan kısımlar için tazminat talebi bulunduğundan eksik kalan 708,79 m2'lik yer için ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkeleri gereğince dava tarihine kadar ulaştığı alım gücü olan 139.588,06 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının el atmanın önlenmesi ve masraf taleplerinin reddine dair kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine,

Dairenin 05.03.2019 tarihli ve 2016/22020 Esas, 2019/2254 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazları ret edilmiş, davalı vekilinin temyiz itirazları ise ilamda açıklanan gerekçeler ile kabul edilmiş, ilama karşı davacı vekili tarafından süresinde karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dava harici satıma dayalı tapu iptal ve tescil, tescile konu olmayan kısımlar için tazminat, taşınmaza yapılan masrafların tazmini ve el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK’un 440 . maddesinde yazılı hallerden hiç birisine uymayan, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan davacı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2. Davacı taraf, diğer taleplerinin yanında taşınmaza yapılan masrafların ve giderlerin de davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş olup, davacı, davalının da kabulünde olan harici satışlara güvenerek taşınmaz üzerinde yapı yaptığına göre iyiniyetli olduğunun kabulü ile davacı tarafından taşınmaz üzerine yapılmış olan muhdesatların TMK’nin 723 maddesi çerçevesinde değerlendirilip, taraf delilleri toplanmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Yerel Mahkeme kararının, Dairenin 05.03.2019 tarihli ve 2016/22020 Esas, 2019/2254 Karar sayılı ilamında belirtilen bozma sebepleri yanında az yukarıda belirtilen hususta da bozulması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, karar düzeltme talebinin sadece bu yönüyle kabul edilerek ilaveli bozma yapılması uygun bulunmuştur.