Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4904 K.2021/4171

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme hükmüne karşı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulüne Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.10.2018 tarihli, 2017/271 Esas ve 2018/262 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin kararı temyiz edilmişse de Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2019 tarihli ek karar ile “Davacı vekili 22.04.2019 tarihli dilekçesi ile dairemizin 2018/1295 Esas, 2019/360 Karar sayılı ve 26.03.2019 tarihli ilamını temyiz etmiş, ancak temyiz harç ve giderleri karşılanmamıştır.

Temyiz eden tarafa HMK'nin 344. maddesi uyarınca temyiz harç ve giderleri toplamından oluşan 412,90 TL'yi temyiz işlem muhtırasının tebliğinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde dosyaya yatırılmasının gerektiği ve aksi halde başvurunun yapılmamış sayılacağına karar verileceği 01.05.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ise de; kesin süre içerisinde masraflar karşılanmamıştır.

Anlatılan nedenlerle davacı tarafın temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir. ” şeklinde karar verilmiştir. Bu ek karar hükmünün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.