Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/521 K.2021/2430

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... dava ve ıslah dilekçesinde özetle, Kayasuyu Köyü 144 ada 15 parsel ve 103 ada 10,12,28 parsellerde davalının hissedar olmadığını, davalının 144 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evde oturduğunu beyanla davalının müdahalesinin men’i ile geriye dönük 4 yıllık ecrimisil bedeline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı ...’in 11.03.2015 tarihinde vefat ettiği, mirasçılarının kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri anlaşılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne (114 ada 15 parsel yönünden müdahalenin men’ine, ecrimisil ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine) dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içerisine alınan güncel tapu kaydından davalının 27.02.2018 tarihinde yani hüküm tarihinden sonra intikal suretiyle hissedar olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki el atmanın önlenmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine el atmanın önlenmesi davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı yada kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı el atmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu el atmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.

Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir.

Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda davacılar, dava konusu taşınmazda davalının haksız müdahalede bulunduğunu açıklayarak el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuş, davalı taraf ise taşınmaza herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını savunmuştur. Dosya içerisine alınan güncel tapu kaydından da anlaşılacağı üzere davalı 27.02.2018 tarihinde intikal suretiyle hissedar olduğuna göre paydaş olması durumu değerlendirilerek buna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2.Kabule göre de; paydaşın men’i müdahale hakkı bulunduğu halde davacının payına vaki elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise davalının 27.02.2018 tarihinde intikal suretiyle hissedar olduğu, dava konusu 144 ada 15 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazda paylı mülkiyetin bulunduğu, tarafların anılan taşınmazda paylı malik olup taraflar dışında da dava dışı paydaşların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında toplanan delillerden dava konusu paylı mülkiyete tabi taşınmazda tüm paydaşları katılımıyla yapılan harici taksim sözleşmesinin veya tüm paydaşların kabul ederek uzun süreden beri uydukları fiili kullanım biçiminin bulunmadığı görülmektedir. Diğer yandan keşfen alınan bilirkişi raporlarından da davacıların taşınmazda tapudaki hisselerine düşen miktardan az olmakla birlikte kullanmalarına uygun bir kısmın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken az yukarıda açıklandığı üzere paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı yada kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı el atmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağının bulunmadığı, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununun el atmanın önlenmesi davası ile değil,

kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açılması suretiyle çözümlemesi gerektiği hususu nazara alınarak davacıların el atmanın önlenmesi talebi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.