Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/5789 K.2019/10335

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı 04.02.2016 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde müvekkilinin 1.480,72 TL ecrimisil alacağının bulunduğunu belirtmiştr.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190.00.TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Karar davalı tarafından temyiz edilmiş ise de temyiz edilen bu miktarın (1.564,56 TL) temyiz kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL nin altında kaldığı açıktır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'da da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) davacı tarafın temyiz isteminin reddine,