Davacı Türkiye Tarım Kredi Kooperatif Merkez Birliği Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu 683 parsel 2556, 27 m2 taşınmazın davalılar işgalinde olduğunu, ...’in 25 m2'lik kısma 6-7 yıldır bina yapmak suretiyle, Müslüm Aktaş’ın 60 m2'lik kısma bina yaparak 6 yıldır, ...’ın 90 m2'lik kısma bina yaparak 5 yıldır, ...’ın 155 m2'lik kısma bina yaparak 6 yıldır tecavüzünün bulunduğunu ve devam ettiğini, bu nedenle davalıların müdahalesinin men’i ile kal’ini , 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yılları için her yılın 8 Ağustos tarihinden itibaren yasal faizi ile toplam ...’den 564,9 TL, ....’tan 1355,75 TL, ...’dan 1355,75 TL,
....’tan 3502,35 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili dava konusu taşınmazı devrettiğini bu nedenle ecrimisil talebi yönünden davaya devam edeceğini bildirmiş olup ecrimisil alacağını da bilirkişi raporu doğrultusunda 21171,96 TL artırmıştır.
Asli müdahil vekili; dava konusu taşınmazın davacı tarafından ...’a devredildiğini davaya asli müdahil olduklarını ve harcın yatırıldığını beyan etmiştir.
Davalılar Ömer, Ahmet ve Mehmet Veyis vekili; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; ilk kararda davalılar ... için elatmanın önlenmesi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil yönünden kısmen kabul kısmen reddine, davalı ... yönünden ise davanın tümden reddine karar verilmiştir. Hüküm davalılar ... ve ... ile davacı Tarım Kredi Kooperatif Merkez Birliği Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.12.2017 tarihli ve 2017/4494 Esas, 2017/7131 karar sayılı ilamı ile davada ileri sürülen isteklerden yıkım isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan dava değeri üzerinden peşin harcın yeni malik ...’tan, ecrimisil isteği ile ilgili olarak ise davacıdan alınması ve bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; davalı ... yönünden davanın reddine, 1.958,78 TL ecrimisil tazminatının davalı ...'dan, 3.871,68 TL ecrimisil tazminatının davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen dava tarihi olan 16.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliğine ödenmesine, asli müdahilin müdahalenin önlenmesine ilişkin talebinin davalılar ... (...), ... ve ... yönünden kabulü ile 683 numaralı taşınmazın 08.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporundaki A, B ve C rumuzlu yapıların kal'ine karar verilmiştir.
Hüküm davalılar ..., ... ve ... vekili ve davacı Tarım Kredi Kooperatif Merkez Birliği Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 01.07.2019 tarihinde verdiği ek karar ile davacı vekilinin, 18.09.2019 tarihinde verdiği ek karar ile ise davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz taleplerinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiştir. Davalılar vekili tarafından 18.09.2019 tarihli ek karar bu defa temyiz edilmiştir.
Dava; elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.
Davalılar ... ve ...’a karar tebliği 12.12.2018 tarihinde, davalı ...’a ise karar tebliği 11.12.2018 tarihinde yapılmıştır.
Davalılarca karardan sonra vekil tayin edilmekle bu vekil tarafından temyiz dilekçesi 26.12.2018 tarihinde süresinde verilmişse de, 09.05.2019 tarihinde “dosyanın Yargıtaya gidiş -dönüş ve tebliğ giderlerinin eklenmediği ve temyiz harcının eksik yatırıldığı anlaşıldığından...” denilmek suretiyle masraf ve eksik harcın yatırılması için davalılar vekiline 1 haftalık kesin süre verilmiştir.
Muhtıra tebliği davalılar vekiline 18.05.2019 tarihinde yapılmış ve davalılar vekilince 20.05.2019 tarihinde muhtırada belirtilen kadarıyla gider avansı ve harç süresinde yatırılmış olup, 18.09.2019 tarihli ek kararla Mahkemece.
“Mahkememiz tarafından verilen 19.07.2018 tarihli ve 2018/407 Esas, 2018/724 sayılı karar, davalı ... vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiş ve 2018/31 temyiz numarasını almakla dosya incelendi: Davalı ... vekili Av. ...’in vermiş olduğu 26.12.2018 tarihli temyiz başvurusu süresinde olmadığından, HMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine” denilmek suretiyle temyiz talebinin süreden reddine karar verilmişse de, ek karardan Yerel Mahkemenin esas karar tarihi ile davalılar vekilinin temyiz tarihi arasındaki sürenin dikkate alınarak süreden ret kararının verildiği anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere; gerek gerekçeli kararda belirtilen 15 günlük temyiz süresi gerekse gider avansı ve harcın tamamlanması için düzenlenen muhtıradaki 1 haftalık süre tebliğden itibaren başlamakta olup davalılar vekilince bu sürelere uyularak temyiz talebinde bulunulmuş ve gider avansı ile harç yatırılmış olup yukarıda da belirtildiği üzere mahkemece karar tarihi ile temyiz tarihi arasındaki süre esas alınarak 18.09.2019 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle davalılar vekilinin temyizine ilişkin talebini süresinde yapmış olduğunun kabulü gerekmekle davalar yönünden verilen 18.09.2019 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA,
Davanın esası yönünden davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.