Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6451 K.2020/117

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün faiz yönünden davacı-karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalı ... vekili evlilik birliği içinde davalı erkek adına edinilen bir adet mesken ve yazlık bulunduğunu, ayrıca davalı adına bayan kuaför dükkanı açılırken kullanılmak üzere alınıp geri iade edilmeyen davacıya ait ziynet eşyaları olduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla mesken yönünden 75.000,00 TL, yazlık yönünden 30.000,00 TL ve ziynetler yönünden öncelikle aynen iadeleri, olmadığı takdirde 40.000,00 TL alacağın faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, harcını yatırmak suretiyle sundukları 03.02.2014 tarihli dilekçeyle talep miktarını mesken yönünden 130.000,00 TL'ye, yazlık yönünden 55.000,00 TL'ye yükseltmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili, karşı davalı adına kayıtlı evlilik birliği içinde edinilen bir adet araç bulunduğunu, karşı davacı erkek tarafından satın alınan ev eşyaları ile kişisel eşyası olan bir adet altın zincir kolye ve üç bin dolar paranın karşı davalıda kaldığını, tarafların ortak olduğu şirketin vergi borcunun karşı davacı tarafından ödendiğini açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 32.933,38 TL alacağın karşı davalıdan tahsili ile karşılıklı alacakların takas mahsubunu talep etmiş, asıl davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda, asıl davanın kısmen kabulüyle, Kartal'daki mesken bakımından katılma alacağının 99.855,00 TL, yazlıktaki katkı alacağı bakımından 55.000,00 TL olarak kabulüne, toplam olarak 154.855,00 TL alacağın, 99.855,00 TL'sinin karar tarihinden itibaren, 55.000,00 TL'sinin ise dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacı-karşı davalı ...'e verilmesine,

fazlaya dair istek ile ziynetlerle ilgili iade ve alacak taleplerinin reddine, karşı davanın kısmen kabulüyle araçtan 8.500,00 TL, ev eşyalarından da 3,750,00 TL olmak üzere toplam 12.250,00 TL olarak davanın kabulüne, 8.500,00 TL'ye ilişkin alacağın karar tarihinden itibaren yasal faiziyle karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine, ev eşyalarıyla ilgili kısım için faiz istenmediğinden faiz verilmesine yer olmadığına, ziynetlerle ilgili ve fazlaya dair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Her iki taraf vekili tarafından yapılan temyiz itirazı sonucu Dairenin 2016/3058 Esas ve 2018/16631 Karar sayılı ilamıyla, mesken yönünden davacı-karşı davalı ... vekilinin 15.07.2014 tarihli dokuzuncu celsedeki beyanı ile 18.02.2015 tarihli hesap raporuna karşı sunduğu dilekçesi birlikte gözetilerek,

09.01.2015 tarihli hesap bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı edinilmiş mal kabul edilerek yapılan hesaplama sonucu ulaşılan 119.055,66 TL katılma alacağı ile dosya kapsamından varlığı ve davalı erkek tarafından alındığı kabul edilmesi gereken ziynetlerin, 1996 yılında taraflarca kurulan şirkette kullanılmış olduğunun kabulu gerekeceğine, bu hususu savunmasında getiren davalı tarafça ziynetlerin davacıya iade edildiği de ispat edilemediğine göre, talep konusu edilen ziynet eşyalarından,

dosya kapsamındaki düğün cd'si ve fotograflardan yararlanmak suretiyle tanzim edilen 08.12.2013 tarihli bilirkişi raporuyla tespiti yapılanlar yönünden davanın kabulüne hükmedilmesi gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuş, davalı-karşı davacı ... vekilinin tüm ve davacı-karşı davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının ise reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ziynet eşyasına ilişkin davasının kısmen kabulü ile dava tarihi itibari ile 22 ayar 21 adet bilezik, 36 adet çeyrek altın, 1 adet tam altın, 1 adet set takım, 1 adet zincir, 1 adet bileklik, 1 adet kolyenin aynen iadesine, olmadığı takdirde dava tarihi itibari ile değeri olan 39.340,00 TL'nin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya ödenmesine, dava konusu Kartal'da bulunan mesken yönünden 119.055,66 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm, faiz başlangıcı yönünden davacı-karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davaya konu mesken yönünden dava, katılma alacağı isteğine ilişkin olup, TMK'nin 239/son maddesinde; “…aksine anlaşma yoksa tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütülür…” hüküm altına alınmıştır. Yargıtayın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihidir.

Somut olayda bozmadan sonra alacağa ilişkin güncellenmiş rapor alınmadığına göre tasfiye tarihi olan 25.06.2015 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesi gerekirken, bozmadan sonra verilen karar tarihi olan 11.06.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmamıştır. Bundan ayrı talepte bulunulduğu halde ziynet eşyaları yönünden belirlenen alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmemesi de hatalıdır.

Ne var ki, açıklanan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.