Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/1919 K.2021/5306

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; Gaziantep İli, Nizip İlçesi, Yukarı ... Köyü, 118 ada 29,30 ve 40 parsel sayılı taşınmazların bitişiğinde bulunan ve DSİ sulama kanalı projesi kapsamında kalan tapulama harici alanda vekil edeni tarafından dikilmiş olan ağaçların DSİ tarafından söküldüğünü, tapulama harici alanda bulunan bu ağaçların vekil edeni tarafından yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı hazine vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2014/22734 Esas, 2015/176 Karar sayılı ilamı ile muhdesat aidiyetinin tespiti davalarında davanın taşınmazın malikine yöneltilmesi gerektiği, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen DSİ'nin taşınmazın maliki olmadığı gibi davanın açılmasına sebebiyet verecek bir fiilinin de bulunmadığı, sadece kamulaştırma işlemlerini yapan idare olduğu, bu nedenle davalı ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam olunmuş davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk kararın, davalılar DSİ ve Hazine vekillerinin temyizi neticesinde davalı ... lehine düzeltildiği bu durumda Mahkemece verilen ilk kararın davalı hazine aleyhine kesinleştiği anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece, sadece davalı ... yönünden davaya devam edilip hüküm kurulması gerekirken, davalı hazine aleyhine yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır.