Davacı üçüncü kişi vekili, 17/06/2013 tarihinde yapılan haciz sırasında mülkiyeti müvekkiline ait olan 63 adet keçinin haczedilerek muhafaza altına alındığını, ancak mahcuzların boçluya ait olmadığını, tüm keçilerin müvekkiline ait olduğunu, borçlunun hayvanların sadece bakımlarını yaptığını iddia ederek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı borçlu, mahcuzların davacıya ait olduğunu beyan etmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere, tanık anlatımlarına dosyaya sunulan belgelere ve kolluk araştırmasına göre, borçlunun davacı 3. kişiye ait hayvanların bakımı ile uğraştığı, borçlunun davacının evinde ikamet ettiği, hayvanların davacıya ait olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Hükmün davalı alacaklı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2014/15514 Esas, 2016/5880 Karar ve 31/03/2016 tarihli kararı ile ispat külfeti üzerinde bulunan davacı üçüncü kişinin, İİK’nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğu belirtilerek karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı üçüncü kişi vekilince bu son hükmün temyizi üzerine Dairemizin 2019/2670 Esas, 2019/4814 Karar ve 09.05.2019 tarihli kararı ile ispat külfeti altındaki üçüncü kişinin dosya kapsamında bulanan delillere göre karinenin aksini ispatladığı, Dairemizce karinenin aksinin ispatlandığı gözden kaçırılarak maddi hataya dayalı olarak oluşturulan bozma ilamına uyulmakla taraflar yönünden usuli kazanılmış hak oluşmayacağı gerekçesi ile Mahkeme hükmü yeniden bozulmuştur.
Bozma sonrası yapılan yargılamada Mahkemece ilk bozma sonrası verilen 19.02.2019 tarihli kararında direnilmesine karar verilmiştir. Anılan direnme kararı davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiştir
02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca, inceleme yapılmak üzere, dosya Dairemize gönderilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından,
mahkemenin anılan kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.05.2019 tarih, 2019/2670 Esas-2019/4814 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, davacı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 19.11.2019 tarih ve 2019/368 Esas, 2019/523 Karar sayılı hükmün ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.