Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/4161 K.2021/776

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.02.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... ve müşt. vekili Avukat ..., davalı ... ve ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 241 ada 35 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tapuda kayıtlı olduğunu, dava konusu taşınmazın 4111,71 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... mirasçıları vekili ile diğer davalılar ... ile ... vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiştir. 1. Davalı ... mirasçıları vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Davacı Hazine vekilinin, davalılar, ..., ... ve ... aleyhine açtığı eldeki dava sonucunda, Yerel Mahkemece verilen 24.02.2004 tarihli ve 2003/209 Esas, 2004/45 Karar sayılı nihai karar, davalılar ... ile ... vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, bahsi geçen davalılar süresinde temyiz isteğinde bulunmamış ve karar taraflarca süresinde temyiz edilmemesi nedeni ile 18.12.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu defa, davalı ... mirasçıları vekili, 23.09.2020 tarihli ve önceki tarihli dilekçeleri ile, Mahkeme kararının murisleri Süleyman’a tebliğ edilmediğini, kararın, murisleri vekil ile temsil edilmediği halde, diğer davalıların vekiline tebliğ edilerek kesinleştirildiğini belirterek, temyiz haklarını kullanabilmek için kararın tebliğini Mahkemeden talep etmiş, Mahkemece, 24.02.2004 tarihli karar, davalı ... mirasçıları vekiline tebliğ edilmesi üzerine, hüküm temyiz edilmiştir.

Ancak, dosya kapsamına göre, UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı ... mirasçılarının, 01.12.2014 tarihinde, dava konusu 241 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptal edilmesi nedeni ile uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nin 1007. maddesi uyarınca Hazine aleyhine tazminat davası açtıkları, bu davada, eldeki temyize konu kararın kesinleştiğinden bahsettikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda, hükmü temyiz eden mirasçıların, 24.02.2004 tarihli Mahkeme kararını en geç 01.12.2014 tarihinde öğrendiklerinin kabulü gerekir. O halde, temyize konu Mahkeme kararı dahili davalılar tarafından en geç bu tarih itibari ile öğrenilmiş olduğundan tebliğ tarihinin iş bu öğrenme tarihi kabul edilerek temyiz süresinin başlangıcının bu tarih esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda 01.12.2014 tarihinden itibaren temyiz tarihi olan 06.10.2020 tarihine kadar 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi sona ermiş bulunduğundan, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Diğer davalılar, ... ile ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

6100 sayılı HMK’nin Geçici madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 433/2. fıkrası gereğince karşı taraf, hükmü süresinde temyiz etmemiş olsa bile, cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 10 günlük süre içerisinde bildirerek temyiz isteğinde bulunabilir.

Somut olayda, davalılar Metin ve Davut eldeki davada, karşı taraf olarak kabul edilmeyeceği gibi katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğundan dolayı, karşı tarafın temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde olması ile sınırlandırıldığı düşünüldüğünde, davalı tarafın temyiz istemi, yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere reddedildiğinden davalı tarafın katılma yoluyla temyiz isteminin de reddi gerekir.