Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2020/478 K.2020/2417

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, 10.11.2014 tarihinde, “B.... Mah. Sok. No. 6/8 ....” adresine hacze gidildiğini, haciz mahallinde tesis yöneticisi olduğunu beyan eden ...'ın, adresin borçlu şirkete ait olmadığını, adreste bulunan tüm malların ......

Kolejine ait olduğunu iddia ettiğini, İİK'nin 99. maddesine göre haciz yapıldığını, alacaklı vekiline dava açmak üzere 7 günlük süre verildiğini, Antalya 7. Noterliğinin 27 Aralık 2013 tarihli ve 38416 yevmiye numaralı Devir Senedi'nin 3. maddesi kapsamında demirbaşları dahil şirketin tümüyle ......

Kolejine devredildiğini, ayrıca sözleşmenin 7. maddesinde devir konusu kurumların tüm borç ve alacaklarından vadesi gelmemiş olanlar da dahil olmak üzere devir alanın da sorumlu olacağı şeklinde hüküm bulunduğunu, istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek üçüncü kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu ...nin müvekkili ...ye devredildiğini, ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiğini, işletme devrinden iki ay sonra doğmuş bir borçtan müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; haczin yapıldığı binada daha önce faaliyet gösteren borçlu şirketin aynı konuda faaliyet gösteren üçüncü kişi şirkete işletmeyi devretmesi nedeniyle, şirkete ait iş yerinde yapılan ve istihkak davasına konu edilen menkul mallar yönünden, davalı üçüncü kişinin de borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hükmün, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2015/13806 Esas, 2016/3549 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; üçüncü kişi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine,

Dairemizin 2016/11172 Esas, 2018/13692 Karar ve 05.06.2018 tarihli kararı ile temyize konu olayda taraflar arasında danışıklı işlem olduğunun iddia edilmediği, davalılar arasında devir ilişkisinin bulunduğu ihtilaflı değil ise de.

Mahkemece İİK’nin 44. maddesi, TBK ve TTK hükümleri uygulanmak suretiyle davalı üçüncü kişinin de borçtan sorumlu olması gerektiğine dair kabulünün doğru olmadığı, davanın reddine karar verilmesi için hükmün bozulması gerekirken onanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle üçüncü kişi vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada; davacı tarafça devir olgusu ileri sürülmüş ise de muvazaalı devir yapıldığı hususunda bir iddia bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre; Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.01.2017 tarihli ve 2015/673 Esas, 2017/4 Karar sayılı kararı ile eldeki davaya konu takip dosyasının borçlusu... Koleji Eğitim Tesisleri A.Ş. hakkında iflas kararı verildiği görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece verilen iflas kararının aşaması belirlenerek kararın kesinleşmesi halinde adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nin 193/2 maddesi uyarınca takibin düşeceği, hacizlerin kalkacağı dolayısıyla dava konusuz kalacağından istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, yargılama giderleri, maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.