3402 sayılı Kanun'un ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında Esenköy 3090 ve 3091 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 704,95 m2 ve 951,62 m2 yüzölçümü ile tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş ve beyanlar hanesine, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldıları ve 3090 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...'ün, 3091 parsel yönünden ise davalı ...'ün kullanıcı olduğu şerhi yazılarak, Maliye Hâzinesi adına 10.08.2012 tarihinde tescil edildikten sonra, 6292 sayılı Kanun uyarınca 10.09.2013 tarihinde 3090 parsel sayılı taşınmaz davalı ...'e, 3091 parsel ise davalı ...' e satılarak bu kişiler adına tescil edilmiştir.
Davacı ... İdaresi vekili 11.12.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 4. maddesi gereğince yapılan çalışmalarda 3090 ve 3091 parsel sayılı taşınmazların tarla vasfıyla Hazine adına tesbit edildiğini, bu çalışmalarda 20.06.1989 tarihinde kesinleşen 2/B çalışmalarıyla düzenlenen P.XX nolu 2/B madde uygulama tutanağının zemine yanlış aplike edildiğinin tesbit edildiğini, sözkonusu yanlış aplikasyon sonucu 3090 ve 3091 nolu parsellerin sınırları ve yüzölçümlerinin yanlış tesbit edildiğini ileri sürerek; taşınmazlar her ne kadar tarla vasfıyla Hazine adma tesbit edilmiş ise de taşınmazların orman sayılan yerlerden bulunduğundan, yapılan tesbitin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı gerçek kişiler yönünden davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazların beyanlar hanelerindeki şerhlerin silinmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı gerçek kişiler tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı Hazine yönünden husumet yokluğu nedeni ile reddine, davanın davalılar ... ve ... yönünden reddine karar verilmiş; bu kez davacı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulmuştur.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.