Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/12242 K.2023/988

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen Tapusuz Taşınmazın Tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kesinleşmesinden sonra davalı ... İdaresi vekili tarafından hükmün tavzihi istenilmekle, mahkemenin ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Adana ili ... ilçesi ... Köyünde kain 12 parsel sayılı taşınmaz civarında bulunan tahminen sekiz dönüm miktarındaki taşınmaz ile yine aynı köyde 21 parsel sayılı taşınmaz civarındaki tahminen on beş dönüm miktarındaki taşınmaz ve yine aynı köyde kain 384 parsel sayılı taşınmaz civarındaki tahminen on dönüm miktarındaki taşınmaz olmak üzere toplamda üç parça taşınmazın müvekkili olan davacı tarafından imar ihya edilerek otuz yıldan fazla zamandan bu yana nizasız ve fasılasız olarak kullandığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. İlk Derece (Karaisali Asliye Hukuk) Mahkemesinin 21.01.2004 tarih ve 2002/582 Esas, 2004/4 Karar sayılı önceki kararıyla; davanın kısmen kabulü ile ekli fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen Adana ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... mevkiinde doğusu 536 parsel sayılı taşınmaz, batısı dere, güneyi ASKİ yolu ve kuzeyi orman ile çevrili bulunan 900 metrekare yüzölçümünde taşınmazın, C harfi ile gösterilen Adana ili, ... ilçesi, ...

Köyü, ... mevkiinde doğusu 536 parsel sayılı taşınmaz, batısı dere, kuzeyi ASKİ yolu ve güneyi orman ile çevrili bulunan 4.700 metrekare yüzölçümünde taşınmazın, D harfi ile gösterilen Adana ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... mevkiinde doğusu tarla yolu, batısı 384 parsel sayılı taşınmaz, kuzeyi kısmen orman, kısmen ... Bereketli tarlası ve güneyi ...

Köy yolu ile çevrili bulunan 16.000 metrekare yüzölçümünde taşınmazın en son parsel numarasından sonra gelen parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tesciline, ekli fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin bu kararının davalı ... vekili ve davalı ...

İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.07.2008 tarih ve 2008/8475 Esas, 2008/10413 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu taşınmazların bulunduğu Seyhan Baraj Gölünün çevresinin bir bütün olarak muhafaza ormanı niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 17 nci maddesi ve Anayasanın 169 uncu maddesi gereğince ormanların imar ihya ve zilyetlik yolu ile kazanılma olanağının bulunmadığı açıklanarak,

davacının tescil davasının reddine, karşı davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile karar verildiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2010 tarih ve 2010/197 Esas, 2010/273 Karar sayılı kararıyla, davacının tescil davasının reddine, karşı davanın kabulü ile bilirkişi raporunda B, C ve D harfiyle gösterilen taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ve bu karar, davalı ... vekili ve davalı ...

İdaresi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 06.06.2011 tarih ve 2011/3148 Esas, 2011/6894 Karar sayılı ilamıyla; bilirkişi raporunda A harfiyle işaretli 16.000 m2 yüzölçümlü taşınmaz yönünden tapu siciline tescile hükmedilmemesinin doğru görülmediği belirtilerek, hükmün 2/C bendinden sonra gelmek üzere “D) Ekli fen bilirkişi raporunda (A) işaretli 16000 m² yüzölçümlü ve Adana ili ...

İlçesi Örcün Köyü Karaağaç mevkiinde kain taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline” ibaresi eklenmek suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmekle kesinleşmiştir.

5. Hükmün kesinleşmesinden sonra davalı ... İdaresi vekili, Kadastro Müdürlüğü tarafından verilen cevaba göre dava konusu taşınmazların İlk Derece Mahkemesi kararına dayanak yapılan rapor ve krokisinde A, B ve C harfi ile gösterilen kısımların kadastro paftası ile uyumlu olmaması sebebiyle tescil işleminin yapılamadığının bildirildiğini ileri sürerek, hükmün tavzihini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarih ve 2010/197 Esas, 2010/273 Karar sayılı ek kararıyla; davalı ... İdaresi vekilinin tavzih talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305/2 nci maddesi uyarınca yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının infazının mevcut haliyle gerçekleştirilemediğini açıklayarak, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ... İdaresinin tavzih talebinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesinin ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarih ve 2010/197 Esas, 2010/273 Karar sayılı tavzih isteminin reddine dair ek kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,