Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/13020 K.2021/11552

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ve birleşen dosya davacıları tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; ''Mahkemece, raporlara ekli krokide (G) ile gösterilen taşınmazın kültür arazisi olduğu ve davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, diğer dava konusu edilen yerlerin ise orman niteliğinde bulundukları gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, davacı ...’ın zilyetliğe dayanarak açtığı davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle (G) ile gösterilen bölümün kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu,

kabule göre de fen bilirkişi krokisinde (G) ile gösterilen taşınmazın infazı mümkün olmayacak şekilde 4/28 payının ... adına, 24/28 payının Orman Yönetimi adına paylı mülkiyet biçiminde tapuya tesciline karar verilmiş olmasının doğru olmadığı; birleşen dosya davacılarının reddedilen bölümler yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde, davacıların dava sırasında dayandıkları tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları getirtilip sınırları taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinden sorularak yapılan keşifte uygulanmadığı,

dört sınır itibarıyla taşınmazlara uyup uymadıklarının saptanmadığı ve fen bilirkişi tarafından taşınmazların geniş orman parseline ait pafta üzerinde gösterilmediği açıklanarak, Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, davacıların dayandıkları Temmuz 1289 tarih ve 70 nolu tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip yapılacak keşifte uygulanması ve sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, esas ve birleşen dosya yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosya davacıları ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir. 1. Asıl dosya davacısı ... ve birleşen dosya davacıları ... ve müştereklerinin G bölümü hariç diğer tüm taşınmaz bölümlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Asıl dosya davacısı ...'ın, bilirkişi raporunda G harfi ile gösterilen bölüm yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Mahkemenin önceki kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2012 tarih ve 2011/13783 Esas, 2012/2566 Karar sayılı ilamı ile,

G bölümü yönünden zilyetlik iddiasına dayanılarak dava açıldığının ancak tapu sahiplerinin 10 yıllık süre içerisinde dava açabilecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş olup, Mahkemece bozma ilamına uygun olarak davanın reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay bozma kararından sonra Anayasa Mahkemesinin 22.05.2013 tarih ve 2012/108 Esas, 2013/64 Karar sayılı kararı ile,

31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun, 05.11.2003 tarihli ve 4999 sayılı Orman Kanunun'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesiyle değiştirilen 11. maddesinin birinci fıkrasının “Bu müddet içinde itiraz olmaz ise komisyon kararları kesinleşir.

Bu süre hak düşürücü süredir.” biçimindeki üçüncü ve dördüncü cümlelerinin Anayasa'nın 13, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptallerine karar verilmiş ve bu karar, 12.07.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak, yayım tarihinden itibaren altı ay sonra yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olduğundan 13.01.2014 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra 26.02.2014 tarih ve 6527 sayılı “Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” 01.03.2014 tarih ve 28928 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe girmiş ve 6527 sayılı Kanunla, 31.08.1956 tarihli 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11. maddesinin somut davayı ilgilendiren birinci fıkrası, “Orman Kadastro Komisyonlarınca alınan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritalar askı suretiyle otuz gün süre ile ilân edilir.

Bu ilân ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve haritalara karşı itirazı olanlar; askı tarihinden itibaren otuz gün içinde kadastro mahkemelerinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemelerde dava açabilirler. İlân süresi geçtikten sonra, dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritalar kesinleşir.

Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukukî sebeplere dayanarak Hazine hariç itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” şeklinde değiştirilmiştir. Getirilen bu yeni düzenlemeye göre, tutanak ve haritaların kesinleştiği tarihten itibaren on yıllık süre içerisinde tapuya dayalı olsun veya olmasın kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak dava açılabilecektir.

Eldeki dava, kadastro sonucu orman olarak tescil edilen taşınmaza yönelik olarak on yıllık süre içerisinde açılmış olup, kanundaki değişikliğin derdest davalarda da uygulanması gerektiğinden, tapu kaydı koşulu aranmaksızın işin esasının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca dava, kök murisin terekesine karşı, üçüncü kişi durumunda bulunan Hazine ile ilgili kamu tüzel kişiliklerine karşı açılmış olduğundan davaya tereke adına devam edilebilmesi için, murisin tüm mirasçılarının davada taraf olması veya muvafakatlerinin sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde terekeye temsilci atanması zorunludur.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı ...'a, kendisi dışındaki mirasçıların davaya muvafakatinin sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde terekeye temsilci tayin ettirilmesi konusunda süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde aktif dava ehliyetinin sağlanması halinde işin esası yönünden inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir.