Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/13705 K.2024/6621

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

1963 yılında yapılan kadastro sırasında Bölmepınar köyü, 45 parsel sayılı, 4.650 m2 yüzölçümlü taşınmaz, Şubat 1935 tarihli ve 104 ile Ağustos 1957 tarihli ve 49 sayılı tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Orman İdaresinin yaptığı itiraz üzerine, tapulama komisyonunun 06.05.1970 tarihli kararı ile taşınmazın tespiti iptal edilerek orman niteliği ile tapulama harici bırakılmıştır.

Davacı ..., 08.06.1970 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazı 06.09.1967 tarihli noter senedi ile önceki maliki ...’den satın aldığını açıklayarak, dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ... 22.05.1972 tarihli dilekçesi ile, taşınmazda 1/3 hisse sahibi olduğunu açıklayarak hissesi oranında adına tescil kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemenin, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapulama tutanağında olduğu gibi tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline dair verilen kararının, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.6.2012 tarihli ve 2012/2565 Esas, 2012/9324 Karar sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın, 1963 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Şubat 1935 tarihli ve 104 ile Ağustos 1957 tarihli ve 49 sayılı tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... ve ... adlarına tespit edildiği,

Orman Yönetiminin yaptığı itiraz üzerine tapulama komisyonunun 06.05.1970 tarihli kararı ile taşınmazın tespiti iptal edilerek orman niteliği ile tapulama harici bırakıldığı, komisyon kararına karşı davacı ... tarafından açılan davaya, ...’nun 22.05.1972 tarihli dilekçe ile müdahil olduğu ve taşınmazda 1/3 hisse sahibi olduğunu belirterek adına tescil istediği, müdahilin dayanak tapu kaydında 1/3 pay sahibi olduğu halde, müdahil olarak karar başlığında gösterilmediği gibi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar da verilmediği,

diğer taraftan, orman olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın mülk sahibi olan Hazineye husumet tevcih edilerek taraf teşkili de sağlanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, taşınmazın ormanla ilgisinin bulunmadığı, kadim kültür arazisi olduğu ve tatbik edilen tapunun dava konusu yeri kapsadığı, tespite esas tapu kaydında 1/3 pay oranında asli müdahilin malik olduğu, kadastro müdürlüğü tarafından dava konusu taşınmazın 2/B uygulaması sonucu 113 ada 1 parsel olarak tescil edildiği bildirilmiş ise de bu değişikliğin geçersiz olduğu,

zira bu işlemin, taşınmazın davalı olduğu gözetilmeksizin orman vasfında kabul edilip 2/B kapsamına alınarak yapıldığı gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulüne ve asli müdahilin davasının kabulüne, dava konusu Samsun ili Çarşamba ilçesi Bölmepınar köyü Ordular Mevkii 45 nolu parselin tamamı 3 pay kabul edilerek.

1 payının ... mirasçıları adına, 2 payının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve ... vekilleri ayrı ayrı temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.