Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15094 K.2023/4245

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davacı ve müdahil davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, 383 ada 11, 399 ada 11, 401 ada 46 ve 401 ada 9, 211 ada 24, 25 parseller, 112 ada 2, 6 parseller, 122 ada 56, 57, 60 , 61, 62, 63, 75, 136 parseller, 130 ada 3, 4, 5, 6 parseller ile 134 ada 7 parsel numaralı taşınmaz davalılar adına tespit edilmiştir.

2. Asıl ve birleşen davada davacılar ile müdahil davacı; miras yoluyla gelen hakka ve zilyetliğe dayalı olarak taşınmazlarda adlarına hisse tescilini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince davacılar ve müdahil davacının davalarının kabulüne karar verilmiştir.

4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... ve asli müdahil davalı ... vekili Av. ...'ın dilekçesi ile mahkeme kararının 2 nci fıkrasında ... tarafından dava konusu edilen parsellerde müvekkili ...'e pay verilmediğini, yine müvekkili asli müdahil ...'nın dava konusu tüm parsellere yönelik müdahil olduğunu fakat ilgili kararın üçüncü ve dördüncü fıkralarında müvekkiline pay verilmediğini; sonuç olarak belirtilen hüküm maddelerinde ikinci fıkranın ... isminden sonra Lütfiye Sarı'nın (Tetik), üçüncü ve dördüncü fıkralarının Lütfiye Sarı isminden sonra müdahil davacı ... Sarının isimlerinin eklenmesi suretiyle kararın tavzih suretiyle düzeltilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ek kararıyla, hükmün tavzih yoluyla istenilen şekilde değiştirilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli kararına karşı, davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tavzih talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen tavzih talebinin reddi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, ek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... ile müdahil davacı/davalı ... vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin esastan red kararına karşı, tavzih talep eden davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tavzih talep eden davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 10.11.2020 tarihli ek karar ve Bölge Adliye Mahkemesinin esastan red kararı usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 210,55 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,