Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15104 K.2024/1925

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında Bilecik ili Gölpazarı ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 143 ada 374 sayılı 2.902.020,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına tespit görmüştür. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılıp 29.11.2005 tarihinde ilân edilerek 29.05.2006 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 143 ada 374 parsel sayılı taşınmazın yapılacak keşif sırasında sınırlarını göstereceği bölümünün kadimden bu yana davacının murisleri ile daha sonra davacının zilyet ve tasarrufunda olduğunu, orman ile bir ilgisi olmadığı halde orman parseli içinde bırakıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığından, hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "çekişmeli taşınmaza yönelik kadastro tespitinin kesinleştiği 29.05.2006 günü ile dava tarihi olan 21.12.2017 günü arasında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu" gerekçesi ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "dava tarihi itibariyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunun anlaşılmasına göre davanın reddi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ne var ki davanın dava şartı niteliğinde olan hak düşürücü süre yönünden reddedildiği gözetilerek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olduğu, yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmediği" gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.2 maddesi gözetilerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm verilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.