Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15127 K.2021/12924

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın elatmanın önlenmesi ve kal yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22.03.2021 tarih ve 2018/13333 Esas, 2021/2589 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkin olup; elatmanın önlenmesi ve kal istemleri yönünden konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil istemi yönünden ise 26.9.2017 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenen 2.269 TL' nin tahsiline hükmedilmiştir.

Mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 tarih ve 2005/4-295-287 sayılı ilamında da açıklandığı üzere, temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik sınırı diğer bir ifadeyle kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken, talep hangi karara yönelik ise o kararın verildiği tarihin esas alınması gerekir.

İnceleme konusu talep, karar düzeltme istemine ilişkin olup, Dairemizin 22.03.2021 tarihli kararının düzeltilmesi istendiğinden, kesinlik sınırı bu kararın verildiği tarihe göre belirlenmelidir. Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun' un 19. maddesi ile HUMK'a ilave edilen Ek madde 4' e göre de, 01.01.2021 tarihinden itibaren değeri 26.310 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu durum karşısında; eldeki davanın değeri itibariyle, karar düzeltme kanun yolunun kapalı olduğu anlaşıldığından, karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.