Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15318 K.2024/3264

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı Hazinenin davasının reddine, asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Kocaeli ili Kartepe ilçesi Maşukiye Beldesi Araba Konağı Mevkii, 3505 ve 3391 parsel sayılı taşınmazlar arasında kalan tescil harici yaklaşık 1.000 m2 yüzölçümlü (2016 yılında 3402 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması ile 3991 parsel numarasını alan) taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu, sahipsiz ve bakımsız olduğu iddialarıyla taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil ...; dava konusu taşınmazın 50 yıl malik sıfatıyla ... tarafından kullanıldığı, ölümü sonrası mirasçılarına intikal etmesi üzerine mirasçılardan ... ’nun malik sıfatıyla zilyetliğinden sonra 13.04.1996 tarihinde taşınmazı kendisine satarak zilyetliğini devrettiği, böylece 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesinde yer alan şartların gerçekleştiği iddialarıyla taşınmazın adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmaz 1954 yılı arazi kadastrosunda orman olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakıldığı, 1986 yılı orman kadastrosu çalışmasında orman sınırı dışında bırakıldığı, fakat hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerinde yapılan araştırma sonucu öncesinin ve mevcut halinin orman olmadığının anlaşıldığı, tescil harici bırakıldığı tarih ile orman sınırı dışına çıkarıldığı tarih arası zilyetliğe de değer verilmesi gerektiği, mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişi beyanlarından tespit tarihinden 50-55 yıl öncesi eklemeli zilyetliğin başladığı,

1954-1986 arası zilyetliğe değer verilmeyecek olsa bile imar ihyanın tamamlandığı 1964-1969 yılından imar planı kapsamına alındığı 2005 yılına kadar 36 yıldan fazla zilyetlik olduğu dolayısıyla zilyetlik süresinin tamamlandığı, asli müdahilden önce ... tarafından meyve bahçesi ve tarım arazisi olarak taşınmazın kullanıldığı, halen de bu şekilde ekonomik amaca uygun zilyetliğin devam ettiği, ayrıca komşu 3505 parsel sayılı taşınmazın tesciline esas alınan Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/126 Esas, 2006/495 Karar sayılı ilamında “doğusu ...’a ait arsa” olarak dava konusu taşınmazın belirtildiği,

yine komşu 3992 parsel sayılı taşınmazın tesciline esas alınan Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/1283 Esas, 2001/620 Karar sayılı ilamında “kuzeybatısı ... tarlası” olarak dava konusu taşınmazın belirtildiği, talep konusu yerin 2005 yılı onaylanan belediye meclis kararı ile imar planı kapsamına alınmasından önce imar ihyaya dayalı kazanımın gerçekleştiği gerekçeleriyle ana dosya ve birleşen dosya davacısı Hazine davasının reddine, asli müdahil ... davasının kabulü ile 3991 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfıyla asli müdahil adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; hava fotoğrafı ve memleket haritası incelemesine göre taşınmazın evvelinin orman olmadığı, İlk Derece Mahkemesince belirtilen komşu parsellerin tesciline esas mahkeme kararlarının asli müdahil iddialarını doğrular nitelikte olduğunu, bilirkişi raporlarında 50-55 yıl önce dava konusu taşınmazın imar ihya edildiğinin sabit olduğu, imar planına alındığı tarih itibariyle zilyetlikle iktisap koşullarının asli müdahil lehine gerçekleştiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiği iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.