Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15555 K.2024/4348

Taraflar arasındaki kadastro tespitinin iptali talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Verilen kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince karar bozulmuştur. Yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu ... Köyü 265 parselin 10.650 m2 iken 22/A uygulamasında 27843 ada 61 parsel olduğu, 11.079,42 m2 olarak yeniden sınır ve yüzölçümün düzeltildiği, farkın da 429,42 m2 olduğu görülmüştür.

Davacı ... İdaresi vekili, Kadastro Mahkemesine vermiş olduğu 07.07.2010 tarihli dava dilekçesinde; Duacı Köyü sınırları içerisinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/A maddesi gereğince çalışmalar yapıldığını, dava konusu yerin kısmen orman tahdit sınırları kapsamında olduğunu, kesinleşmiş olan orman sınırları içerisindeki bölümün orman vasfı ile hazine adına kayıt ve tescilini istemiştir.

Antalya Kadastro Mahkemesinin 17.01.2013 tarih 2010/462 esas 2013/5 karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20.Hukuk Dairesi'nin 2013/1840 esas 2013/8596 karar ve 01.10.2013 tarihli ilamıyla; mülkiyete ilişkin talebe yönelik görevsizlik verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozularak gönderilmiş, Antalya Kadastro Mahkemesinin 12.04.2014 tarih 2014/18 Esas 2014/71 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, esasa kaydı yapılarak yargılamaya devam olunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 2014/143 Esas 2016/143 Karar sayılı ilamı ile; davanın kabulüne, dava konusu Antalya ili Kepez ilçesi 27843 ada 61 parsel nolu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile, orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair karar verilmiş, verilen kararın temyiz edildiği, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2019/5167 Esas 2019/6476 Karar sayılı ilamı ile "Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2001 tarih, 2000/425 - 2001/170 E.K. sayılı dava dosyası dosya içine alınmalı, tarafları arasında kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmeli" gerekçesi ile Mahekme kararı bozulmuştur.

Yeniden yapılan yargılama sonucunda. Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/425 Esas 2001/170 Karar sayılı dosyasının tetkikinden; davacının S.S. Çınar Arsa Edindirme ve Konut Yapı Kooperatifi, davalıların Hazine ve ... olduğu, uyuşmazlığın 71 nolu parselin 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma yasasına göre 1963 yılında ... Uçar’a verildiği, ...

Uçar'ın 1989 yılında davacı kooperatife sattığı, 40.000,00m² olan 71 parselden 10.650,00m² miktarındaki kısmının 265 parsel numarası altında ifraz edildiği, bu parselin maki tefrik sahasında kaldığı belirtilerek bu parsellere konulan şerhlerin silinmesi istemi ile dava açıldığı, dava konusu yerin Mart 1952 tarih 179 nolu tapu kaydı ile 71 parsel numarası verildiği,

bu parsel üzerine konulan şerhin silinmesine karar verilmiş olup Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.05.2002 Tarih 2002/3106 Esas 4378 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup 13.09.2002 tarihinde kesinleştiği, dava konusunun iş bu davaya konu taşınmaz ile aynı taşınmaz olduğu yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile anlaşıldığından.

1086 Sayılı HUMK 237(6100 Sayılı HMK 303) maddesine göre tarafları, dava konusu ve sebebi aynı olan iki davanın bulunması halinde, iki davadan biri kesinleşmiş ise aynı konuda kesin hükmün varlığından söz edileceğinden, davacının davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından "hükme esas alınan Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/425 Esas 2001/170 Karar sayılı dosyasının tetkikinde dosyada yapılan keşifte parsellerin maki tefrik sahasında kaldığı, makilerin orman olmadığından zilyetlikle kazanılabilen yerlerden olduğu gerekçesi ile orman sınırlaması kesinleşen yerlerde bir yerin orman sayılan yer olup olmadığı, sınırlama harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenir ilkesi ile de çeliştiği" gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.