Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15907 K.2024/2236

Taraflar arasındaki orman vasfıyla tespit ve tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, Samsun ili Asarcık ilçesi Esentepe Mahallesi, 126 ada 265 parsel sayılı taşınmazın babasından kendisine kaldığını ve kadastro tespitinde 2/B arazisi olarak tespit edildiğini, söz konusu taşınmazın kendi üzerine tescil edilmesi gerekirken 2/B arazisi olarak kaldığını, bu nedenlerle yapılan tespitin iptali ile kendi adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, orman vasfını taşımadığı, fakat orman vasfını sonradan kaybettiği ve bu nedenle orman sınırları dışına çıkarıldığı kanaatiyle zilyetlik ya da imar ve ihya yoluyla kazanımın mümkün olmadığı, davacının da zilyetlik tespiti talebinin olmayıp mülkiyet iddiasına dayandığı gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davacının tescil talebinde bulunduğu ve Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararına karşı istinaf yoluna başvurmadığı, bu nedenlerle davanın orman vasfıyla tespit ve tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili talebine ilişkin olduğu, 1954 tarihli hava fotoğrafı ve 1957 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan yerlerden olduğu tespit edilmiş ise de evveliyatı orman olan yerlerin sonradan orman vasfını kaybetmiş olması evvelinde orman sayılan yerlerden olduğu sonucunu değiştirmeyeceği, orman sayılan yerlerin de zilyetlikle kazanımının mümkün olmadığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen hükmün yerinde olduğu kanaatiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Davacı dava konusu taşınmazın orman olmadığı ve Hazineye de ait olmadığı, evvelden beri babası ve kendisinin kullanımında olduğu iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.