Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/17232 K.2024/2234

Taraflar arasındaki dava konusu taşınmazlara 2/B şerhi verilmesi ve kullanıcı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, Antalya ili, Aksu ilçesi, Mandırlar mahallesi, (geldisi 2321 ve 2322 nolu kadastro parselleri) 1240 ada 3, 4, 5, 6 parsel sayılı taşınmazların (imar uygulaması sonucu ... mahallesi 15125 ada 2 parsel) davacı tarafından 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun)

uyarınca doğrudan satın alınamadığı, doğrudan satın alınabilmesi için taşınmazların tapu kayıtlarına 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca ormandan Hazine adına çıkarıldığının tespiti ile davacı kullanımında olduğunun tespiti ve beyanlar hanesine şerh verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi dava konusu taşınmazların İmar Kanunu 18. madde uygulaması sonucu oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca ormandan Hazine adına çıkarılan yerlerden olduğunun tespiti ile tapuya şerh verilmesine dair istemin reddine karar vermiştir. Davacı vekilinin davacının talep konusu taşınmazlarda kullanıcı olduğu ve şerh verilmesi talebi yönünden ise, 30.12.2011 tarihi öncesinde söz konusu taşınmazların davacı kullanımında olduğunun tespiti ile tapu kaydı beyanlar hanesine "taşınmazlar ...'ın kullanımındadır." şerhinin verilmesine karar vermiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karar davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm vermek suretiyle; tapu kayıtlarından ve Milli Emlak Müdürlüğü'nün 20.02.2019 tarihli yazı cevabından dava konusu taşınmazlar üzerinde 2/B şerhinin olduğunun anlaşıldığı, 2/B alanlarında kullanım kadastrosu ve güncelleme çalışması yapılması işlemlerinin idari birer tasarruf olduğu, mahkemelerce idareyi zorlayıcı karar verilemeyeceği gerekçeleriyle kullanıcı tespiti yapılmasına yönelik davacı talebinin reddine karar vermiştir. Öte yandan talep konusu taşınmazlar üzerinde 2/B şerhi olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle taşınmazların 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereği ormandan Hazine adına çıkarılan yerlerden olduğunun tespitine yönelik talebin ise hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermiştir.

Davacı vekili Kadastro Müdürlüğü'nce kullanıcı tespit çalışması yapıldığı fakat kullanıcı güncellemesi yapılmadığının belirtildiği, bu nedenle kullanıcı güncellemesinin İlk Derece Mahkemesince yapılması gerektiği, tapu kaydına şerh verilmesinin inşai bir karar olduğu ve adli yargıda görülmesi gerektiği, taleplerinin tapu kaydına davacının kullanıcı olarak yazılmasına ilişkin olduğu iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.