Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/275 K.2021/3071

1.Dosyanın heyetçe yapılan incelemesinde; gerekçeli kararın, yargılamanın devamı esnasında vefat eden davalı ... .. mirasçıları ... ve ... ile davalı ...’ya (....T.C. kimlik numaralı) tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca anılan davalılara usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ evrakları dosya içine alınarak temyiz süresinin beklenilmesi, anılan davalıların da kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemlerin tamamlanması,

2.7201 sayılı Tebligat Kanunu 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere tebligatla ilgili iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Şöyle ki; muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir.

Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun'un 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir.

Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanun'un 20 ve 21.maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliği uyarınca; muhatap lehinde olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi, muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran merciye gönderilmesi gerekir.

Ancak bu aşamadan sonra Kanun'un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Somut olayda; davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,....'na yapılan gerekçeli karar tebliğlerinin doğrudan doğruya MERNİS adreslerine TK'nin 21/2. maddesi hükmüne göre yapılmış olup yerleşik Yargıtay kararları ve uygulama doğrultusunda bilinen son adresi MERNİS adresi dahi olsa MERNİS şerhi konulmaksızın bu adrese önce normal tebligat yapılması, tebligatın yapılamaması halinde ise MERNİS adresi olan bu yere TK'nin 21/2. maddesi hükmü gereği tebligat yapılması gerekmektedir.

O halde; davalılara gerekçeli karar tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca anılan bu davalılara usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ evrakları dosya içine alınarak temyiz süresinin beklenilmesi, anılan davalıların da kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemlerin tamamlanması,