Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/3149 K.2023/2436

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... ili, .... ilçesi, ... Mahallesi, eski 1084 parsel sayılı taşınmaz 18.640 m2 yüzölçümü ile incir ve zeytin ağacı vasfı ile davacı ... adına kayıtlı iken, uygulama kadastrosu sırasında düzenlenen uygulama kadastrosu tutanağı ile yeni 122 ada 35 parsel numarası ile 15.462,16 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

2.Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, eski 1084 yeni 122 ada 35 parselin davacıya ait olduğunu, bölgede 2018 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastro çalışmaları sonunda; davacıya ait taşınmazın yüzölçümünde azalma olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazda yapılan uygulama kadastrosu tespitinin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazda 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosunun kanun ve yönetmeliklere uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik ve hatalı inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu dayanak alınarak karar verildiğini, hükme dayanak alınan raporun davalı kurumda çalışan bilirkişi tarafından düzenlendiğini, bu nedenle raporun hükme dayanak alınamayacağını belirterek istinaf incelemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 157 parselin 1963 yılında ifrazı ile oluşan 1083 ve 1084 parsellerin zeminde sabit sınırlarla çevrili olduğu, ortak sınırlarının da sabit sınır tipinde değerlendirildiği, keşif sırasında ölçüleri alınan parsel sınırlarının eski tarihli hava fotoğraflarında kısmen görüldüğü ve uyumlu olduğu, 1084 nolu parselin uygulama çalışmaları sonunda hesaplanan alanının azalmasının sebebinin komşu parsellerin alanının artışından kaynaklanmadığı, azalmanın sebebinin ilk tesis kadastrosunda yapılan ölçünün teknolojisine göre yetersiz olması ve yeterli hassasiyette ölçü yapılamamasından kaynaklandığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, uygulama kadastrosu sırasında yapılan işlemlerin hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,