Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/5343 K.2022/8476

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ...., Köyü / Mahallesi çalışma alanında bulunan 520 ada 4 parsel sayılı, 4142,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükme karşı davacı Hazine tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulü ile 520 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazda imar-ihya faaliyetlerinin 2000 yılından sonra başladığı ve tespit tarihi itibariyle 3402 sayılı yasanın 14. ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik süresi ve mülkiyet edinme şartlarının davalı lehine gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermek için yeterli olduğundan söz edilemez.

Şöyle ki; davacının, taşınmazı ekip dikmek suretiyle kullandığını ileri sürmüş olmasına ve mahallinde 30.04.2018 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklar, taşınmazın evvelinde İbrahim Şenol’a ait olduğunu, İbrahim’in 20 yılı aşkın süre taşınmazı burçak, buğday ve tütün ekerek kullandığını, daha sonra davalıya sattığını, yörede turizm faaliyetinin 1990’lı yıllarda başlamasıyla ekim dikime ara verildiğini, davalının 15 yıl kadar taşınmazı arpa, buğday, tütün ekmek suretiyle kullandığını belirtmiş olmasına karşın,

24.09.2018 tarihli bilirkişi heyet raporunda zilyetlik durumu ve taşınmazın imar ihya edilip edilmediği hususu yalnızca 2011 yılı Google Earth görüntüsü ve taşınmaz üzerinde dikili olan meyve ağaçlarının yaşları ile bağlantılı olarak değerlendirilmiş olup, raporda 1953, 1982 ve 1992 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın kısmen açık alanda bulunduğu ve üzerinde bitki örtüsü bulunmadığı belirtildiği halde ekilip dikilmesi hususunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi heyetinden, dosya arasında bulunan 1953, 1982 ve 1992 tarihli hava fotoğraflarının yöntemine uygun şekilde incelenmesi suretiyle taşınmazın ekim dikim yapılmak suretiyle kullanılıp kullanılmadığı, eğer ekim dikim yapılmış ise hangi tarihten itibaren bu şekilde kullanıldığı hususlarında ek rapor alınmalı ve bundan sonra, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bölge Adliye Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.