Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/6568 K.2024/1756

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesine dayalı tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde.... Köyü kadastro çalışma alanı sınır hattı ile 141-142 ve 144-146 parseller, batısı... köyü kad. çalışma alanı sınır hattı ile çevrili 88.814,614 m2’lik tarla niteliğindeki tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar lehine oluştuğu iddiasıyla çekişmeli taşınmazın davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kadastro öncesi 20 yıllık zilyetlik olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilmiş 84.256,57 m²'lik taşınmaza yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı (muris) ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi kadastro tutanağı düzenlendikten sonra kadastro mahkemelerinin görevli olduğu, hukuk mahkemelerinde görülen kesinleşmemiş taşınmaz davalarında hakkında kadastro tutanağı düzenlenen taşınmaz kısımları belirlenerek görevsizlik kararı verilerek dosyanın kadastro mahkemesine yollanması gerektiği, tutanak düzenlenmeyen taşınmaz kısımları hakkında ise asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmesi gerektiği, öte yandan eldeki davada ekonomik amaca uygun zilyetliğe dair tanık beyanı alınmadığı,

bilirkişi raporlarında zilyet edilen yerlerin neresi olduğu ile imar ihyaya dair değerlendirmeler yapılmadığı, yine usulüne uygun hava fotoğrafı incelemesi ile komşu taşınmaz araştırması ve zilyetlik başlangıcına dair araştırma yapılmadığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın 1983 kadastro çalışmasında tespit harici bırakıldığı, hava fotoğrafı incelemesi sonucu 2013 yılından sonra bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfiyle gösterilen taşınmaz kısımlarında tam kullanım olduğu, (C) harfiyle gösterilen kısımda ise kullanım olmadığı, sonuç itibariyle 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımına dayalı zilyetlikle iktisap süresinin dolmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm davacılar vekili tarafından bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı, imar ihyanın tamamlandığı, kadastro çalışmasının eski olduğu ve parsellerde kayma olduğu bu nedenle ek rapor alınması gerektiği, davalı Hazine vekili tarafından ise nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği iddialarıyla temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ile davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.