Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7470 K.2024/857

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi çalışma alanında bulunan 569 ada 2 parsel ... 930,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ve beyanlar hanesine ''6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı'' şerhi yazılmak suretiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı; Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi Göltarla mevkinde bulunan 569 ada 2 parsel ... 930,75 m2 miktarındaki gayrimenkulun 2/B tapu kayıtlarında davalı adına yazıldığını, ancak dava konusu gayrimenkul ile Kocaali ilçesi Göltarla mevkinde bulunan 4403 parsel ... tapu ile birlikte kendisinin avlusu içinde bulunduğunu, her nasılsa 2/B ölçümleri sırasında kadastro görevlilerinin ve bilirkişilerin yanlış beyanları sonucu dava konusu 569 ada 2 parsel ... taşınmazı davalı adına yazıldığını, taşınmazın kullanıcısı olduğunu belirterek beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının fiili kullanım durumunun varlığı, lehine zilyetlik şerhi verilmesi gereken zilyetlerde bulunması gereken koşulları taşıyıp taşımadığı, zilyetliğin mahiyeti hususunda araştırma yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmazın 1992 yılında yapılan orman kadastrosu ile eylemli orman ilan edildiğinden kadastro tutanaklarının kesinleştiğini, sonrasında yapılan 2/B çalışmaları ile 2012 yılında dava konusu taşınmazın 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek 4 üncü maddesine göre Hazine adına kayıt ve tescil edilmesinin de usul ve kanuna uygun şekilde yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın 20-25 yıldır davacının kullanımında olduğu, özellikle mahalli bilirkişilerin beyanları dikkate alındığında taşınmazın kadastro tespiti yapıldığı sırada davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmakla davanın kabulüne, Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi Göltarla mevkii 569 ada 2 parsel ... tarla vasfındaki taşınmazın kullanıcısının [TCKN] T.C. kimlik numaralı davacı Halita Balta olduğunun tespitine ve tespit kararının tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece yapılan keşif, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile keşifte görev alan ziraat ve inşaat bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmaz üzerinde yaklaşık 40-45 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğunun, kapama fındık bahçesi niteliğinde olduğunun,

çekişmeli taşınmazın tespit tarihi ve çok öncesinden beridir davacı tarafından kullanıldığının ve üzerindeki muhdesatların davacıya ait olduğunun sabit olduğunun anlaşıldığı göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.