Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7965 K.2024/2217

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

2005 yılında yapılan tesis kadastrosunda 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın senetsizden ve Taşlık Devlet Ormanı olarak 26/09/2005 tarihinde Maliye Hazinesi adına tespit edildiği askı ilanı içerisinde tespite itiraz edilmesi üzerine İscehisar Kadastro Mahkemesinin 2005/62 Esas ve 2006/117 Karar sayılı dosyasında, davacısı ... ve davalısı Orman İdaresi olan tesis kadastrosuna itiraz ve tescil davası sonucunda feragat nedeniyle davanın reddine karar verilerek temyiz edilmeksizin 21.07.2006 tarihinde kesinleştiği ancak tespit gibi tescil hükmü kurulmayarak sicilin açık bırakıldığı tutanağın kesinleştirilmediği;

bu arada aynı parsel hakkında davacılar ... ve ... tarafından Orman İdaresi ve Mal Müdürlüğüne karşı İscehisar Kadastro Mahkemesine aynı tespite karşı açılmış bir başka tespite itiraz ve tescil davası daha bulunmakta olup, bu davada yapılan yargılama sonucunda 2006/138 Esas 2009/2 Karar sayılı kararla davanın reddine ve 101 ada 2 parselin tespit gibi tesciline karar verildiği ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesi incelemesinden geçerek kararın 16.07.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı ... dava dilekçesinde; Karakaya Köyü ...Mevkiindeki 101 ada 564 parsel nolu 857,58 m2 lik tarlasının batısındaki tahminen 1600 m2 lik dava konusu yerin atalarından intikal eden yerlerden olduğu, tapulama sırasında tapulamaya dahil edilmediği, 101 ada 564 nolu tarlası 2500 m2 olması gerekirken bu şekilde eksik tescil edildiği iddiasıyla, 857,58 m2 lik bu yerin 101 ada 564 parsel tapusuna dahil edilerek miktarının 2500 m2 olarak düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "davacının eski tapu kaydı ibraz etmediği, davaya konu yerin, orman parseli içinde, dört tarafı ormanla çevrili ve 6831 sayılı kanunun 17/2. maddesinde açıklanan eski açma olduğu, zilyetlik yoluyla orman arazisinden kazanım sağlanamayacağı hususları göz önüne alınarak davanın reddine" karar verilmiş, karar davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Davacı istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazı eklemeli olarak 80-100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığını, toprak yapısı ve bitki örtüsü olarak orman bitkisi olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "dava konusu edilen taşınmazın, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 4/3. ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1.maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmalarında orman olarak tespit ve hükmen kesinleşerek tescil edilen 101 ada 2 parsel sayılı orman içerisinde kalmakta olup, gerek eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında ve gerekse toprak yapısı ve bitki örtüsüyle de eylemli olarak orman niteliğinde bulunması nedeniyle de orman sayılan yerlerden olduğu ve dolayısıyla zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı anlaşıldığından davacının istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş, davacı tarafından istinaf sebepleriyle benzer şekilde karar temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.