Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/9187 K.2023/1803

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar dava dilekçelerinde; tapu kaydına dayanarak, yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi ... köyü 190 ada 1 sayılı parselde bulunan 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11; 190 ada 2 sayılı parselde bulunan 3 ve 191 ada 2 sayılı parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümün orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yerlere ait sınırlamanın iptalini istemişlerdir.

3. Yargılama sırasında, 190 ada 1 ve 191 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dava tefrik edilerek bu parseller hakkındaki dava, eldeki dosya üzerinden sürdürülmüştür.

3. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilanına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; Sarımeşe Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacak sahanın 1959 - 1987 tarihli 1/25.000 ölçekli memleket haritalarının tetkikinden ve ayrıca saha üzerinde yapılan teknik incelemelerden yaşlı ... ağaçları ile kaplı olduğunun anlaşıldığını, aynı yaş gurubundaki ... ağaçlarının bulunduğu sahanın bu haliyle 4785 sayılı Kanuna göre devletleştirilen ormanlardan olduğunu, 5658 sayılı Kanuna göre iade talebinde bulunulmadığından iadeye tabi ormanlardan olmadığını, Orman Kadastro Komisyonunca yapılan çalışmanın doğru olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2013 tarih ve 2013/52 Esas, 2013/31 Karar sayılı kararı ile, davanın kabulüne, 190 ada 1 sayılı parselde bulunan 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 nolu bağımsız bölümler ile 191 ada 2 sayılı parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümün orman tahdit sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2013 tarih ve 2013/52 Esas, 2013/31 Karar sayılı kararı, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) (20). Hukuk Dairesinin 01.12.2014 tarih ve 2014/8771 Esas, 2014/10027 Karar sayılı ilamıyla.

"Dosya kapsamından, dava konusu 190 ada 1 parsel sayılı ana taşınmazda kat irtifakının kurularak 11 adet, dava konusu 191 ada 2 parsel sayılı ana taşınmazda ise kat irtifakının kurularak 10 adet bağımsız bölüm oluşturulduğu ve davacılar dışında başkaca maliklerin de bulunduğu, Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince, kat irtifakı kurulan taşınmazlarda bağımsız bölümler kat irtifakı maliklerine ait olup ortak alanlarda ise bütün kat irtifakı maliklerinin payları bulunduğu, taşınmazlardaki ortak bölümlerin müşterek mülkiyet hükümlerine tâbi olduğu,

bu nedenle, taşınmazlardaki bazı bağımsız bölümlerin tahdit dışına çıkartılmış olması davacıların taleplerini tam olarak karşılamadığı gibi, esasen verilen kararın infaz kabiliyetinin de bulunmadığı, zira, aynı taşınmazın hisseli olarak hem kişiler adına, hem de orman olarak Hazine adına kayıtlı olması sonucunu doğuracağından karar bu hali ile infaza elverişli olmadığı gibi tapu sicil tekniğine de uygun olmadığı, müşterek mülkiyete tâbi taşınmazlar için müşterek menfaatlerin korunmasına yönelik davaların müşterek maliklerden biri tarafından açılabileceğinin, 21.06.1944 gün ve 13/30-24 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile kabul edildiği,

bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usûl ekonomisi de gözetilerek ana taşınmazdaki tüm kat malikleri davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek ana taşınmazların tamamı hakkında karar verilmesi" gereklerine değinilerek bozulmuştur.

3. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2015 tarih ve 2015/3 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararı ile, davanın kabulüne, 190 ada 1 ve 191 ada 2 parsel sayılı taşınmazların orman tahdit sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmiş, bu kararın, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) (20). Hukuk Dairesinin 22.01.2018 tarihli ve 2017/8674 Esas, 2018/330 Karar sayılı ilamıyla.

"Mahkemece alınan 07.11.2013 havale tarihli ortak bilirkişi heyeti raporunda taşınmazların dava konusu edilen kısmının 1957 tarihli memleket haritasında ormanlık alan olarak sembolize edilen yeşil renkli alan dışında gözüktüğü belirtilmesine rağmen memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı getirtilerek taşınmazların konumunun belirlenmediği,

dosyada bulunan 1939 tarihli hava fotoğrafında taşınmazların ağaç ve ağaçcık topluluğu olarak görülen ve bütünlük arzeden alan dışında kaldığı belirtilmesine rağmen rapor ekindeki gösterimin net olmaması nedeniyle taşınmazların hava fotoğrafındaki niteliği hususunda duraksama oluştuğu, Dairece iade kararı ile 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 tarihli hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtilmesi, dava konusu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak,

taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi için ek rapor alınmasının istendiği, iade kararı ile alınan 21.07.2017 havale tarihli orman bilirkişi heyetinin ek raporunda, inceleme için gerekli stereoskop aletlerinin bulunmadığı gibi bu incelemeyi yapmanın uzmanlık alanlarına girmediği beyan edilerek streoskopik inceleme yapılmadığı,

20.07.2017 havale tarihli fen bilirkişi ek raporu ekinde dava konusu taşınmazların 1954 tarihli hava fotoğrafındaki konumunun gösterimi ile yetinildiği, 07.11.2013 havale tarihli ortak bilirkişi heyeti raporunda taşınmazların 1957 tarihli memleket haritasında ormanlık alan olarak sembolize edilen yeşil renkli alan dışında gözüktüğü belirtilmesine rağmen iade sonrası alınan ek rapor ekindeki 1954 tarihli hava fotoğrafına ilişkin gösterimde taşınmazların tahdit içinde kalan kısımlarının koyu alanda gözüktüğü,

bilirkişi raporlarındaki bu çelişkinin giderilmediği gibi hava fotoğrafları üzerinde stereskopik aletle inceleme yapılmadığından bu hususun aydınlanmadığı, bu haliyle dosya kapsamı dava konusu edilen taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli olmadığı, bu doğrultuda, yeniden rapor aldırılarak hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılmak suretiyle taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edilmesi, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi,

bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereklerine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu edilen yerlerin incelenen en eski tarihli hava fotoğrafına göre orman bitki örtüsü bulunmayan açık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 09.01.2019 havale tarihli bilirkişi kurulunun müşterek raporunda ve buna ekli krokilerde 190 ada 1 parselin A harfi ile gösterilen 1.540 m2'lik, 191 ada 2 parselin ise A1 harfi ile gösterilen 924 m2'lik bölümlerine ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro tespitinin iptaline, dava konusu edilen bu bölümlerin orman olmaması sebebiyle orman sınırları dışında bırakılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmaza ait tüm hava fotoğraflarında orman örtüsü varlığının heyetçe tespit edilmesine rağmen raporun netice kısmında taşınmazların orman dışına çıkarılması şeklinde kanaat bildirilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazların orman toprağı olup olmadığının bilimsel yöntemlerle araştırılmadığını, keşfe yerel bilirkişinin katılmadığını, taşınmazların memleket haritalarında ağaçlık alan olarak göründüğünü açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları içerisinde kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 7 ve 11'inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.