Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/9562 K.2022/596

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu; davalı ... ve ... köyleri sınırları içersinde bulunan doğusu: ...evi ve bahçesi, güneyi: ... evi ve kısmen yol, kuzeyi: dağ yolu ve orman, batısı: ... ... evi ve arsası ile çevrili yere ilişkindir.

Davacı vekili; dava konusu yerde davacıya ait ev ve tarla olduğunu, en az 40 yıldır bu ev ve bahçenin nizasız fasılasız zilyedi olduğunu, taşınmazın kadastro görmeyen boşluk bırakılan yerlerden olduğunu, davacı adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişileri ...ve ...'in 01.12.2014 tarihli rapor ve krokisinde A1 harfi ile belirttikleri 3842,80 m2 lik yerin hükmen davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, fen bilirkişileri ...ve ...'in 01.12.2014 tarihli rapor ve krokisinde A2 harfi ile belirttikleri 1147,82 m2 lik yerin hükmen davalı ... adına ham toprak niteliğinde tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Medenî Kanun'un 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nin 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nin 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanunu'nun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukukî bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanun'un 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince;

1. Aydın, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3. Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanun'un Geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm, Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, ... İlçe Belediye Başkanlığı yanısıra ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya katılımı sağlanarak taraf teşkili oluşturulmalı, delilleri toplanmalı, ondan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Kabule göre hüküm kısmı infaza elverişli olmayıp (A1) ve (A2) harfli kısmı denilmek suretiyle hüküm kurulması yetersiz olup bu kısımların ili, ilçesi ve mahallesi cinsi ve yüzölçümünün net bir şekilde yazılması gerekirken ileride ilamın infazında tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.