Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/1274 K.2024/4264

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1964 yılında yapılan kadastro sırasında, Sinop ili Merkez / ... köyü çalışma alanında bulunan 247 parsel sayılı 1848 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, 1973 yılında yapılan kamulaştırma sonucu taşınmazın 40 m2' lik kısmı 558 parsel numarası ve pilon yeri vasfı ile ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Hazine dava dilekçesinde; Sinop ili Merkez / ... köyü 558 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, bu nitelikteki yerlerin ancak Hazine adına tapuya tescil edilebileceğini ileri sürerek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ve kendi adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kabulüne ve ... köyü 558 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince tarla niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 05.02.2021 tarihli ve 2020/3631 Esas, 2021/797 Karar sayılı ilamıyla.

"19.04.2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun”,(6292 sayılı Kanun) 26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe girdiği ve aynı Kanunla 17.10.1983 tarihli ve 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Kanun ile 16.02.1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun yürürlükten kaldırıldığı, 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerinde de değişiklikler yapıldığı,

bu cümleden olarak, diğer bir çok hükmün yanı sıra, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara ilişkin tapu kaydına konulan şerhlerin silinmesi, bu alanlar için Hazine tarafından dava açılmaması, açılan davalardan vazgeçilmesi ya da davaların durdurulması, tapusunun iptaline karar verilen taşınmazların tekrar tapu sahibine iadesi gibi konuların düzenlendiği, nitekim davacı Hazine vekilinin, karar tarihinden sonra dosyaya sunduğu 24.03.2014 tarihli dilekçe ile davadan vazgeçtiklerini bildirdiği,

bu düzenlemelerin ve davacı Hazine vekilinin davadan vazgeçtiklerine dair dilekçesinin dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi gerektiği " gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın feragat nedeni ile reddine karar verildikten sonra, 04.01.2022 tarihli tashih şerhi ile, gerekçeli kararın başlık kısmının davalı "..." isminin "Tedaş Genel Müdürlüğü" olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, karar tarihinden sonra verilen tashih şerhi ile davalı kurum isminin TEDAŞ Genel Müdürlüğü olarak düzeltilmiş olmasına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.