Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2358 K.2025/90

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olup, kararın davacı ... vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Mahallesinde, 1966 yılında kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) ilk orman tahdidi yapıldığı, yine 1964 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve taşınmazın tescil harici bırakıldığı, yine 2014 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 7 nci maddesi uyarınca kadastro çalışması yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili (Milas 2.Asliye Hukuk Mahkemesine sunulan) dava dilekçesinde, Kargıcak köyünde bulunan ve 605 parsele bitişik tapusuz taşınmazın evveliyatının orman olduğu, fakat orman vasfını kaybettiğini, bu taşınmazın 3. şahıs lehine zilliyetlik şartları oluşmadığı için Hazine adına tescilini istemiş, davalı ... İdaresi vekili davanın reddini savunmuştur.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Milas 2.Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın ... köyü ...

Dere Mevkiisinde bulunduğu, taşınmazın tapulama harici bir taşınmaz olduğu, taşınmaz üzerinde 10-15 yaşında zeytin ağaçlarının bulunduğu, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, kesinleşmiş orman tahdit sınırları dışında bulunduğunun anlaşıldığı, tapusuz olan taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 713/6 ncı maddesi uyarınca davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, Milas ilçesi ... köyü, ...

Dere mevkiinde bulunan fen bilirkişisinin 09.07.2010 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.157 metrekarelik taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davalı ...

İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesince, dava konusu taşınmazın ... köyü sınırlarında kaldığı, bu köyde genel arazi kadastrosunun dava tarihinden sonra 2015 yılında yapıldığı ve davaya konu (A) harfli alanın kadastro çalışmaları sonucu kişiler adına tapuya kaydedilen 232 ada 132, 134, 135 ve 136 sayılı parsel sınırları içerisinde kaldığının tespit edildiği,

eldeki davanın 2002 yılında açıldığı dikkate alındığında dava tarihinden sonra yörede kadastro çalışmaları başladığı ve 3402 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi uyarınca genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinin davaya bakma görevi son bulmuş olup, kadastro mahkemeleri görevli olacağından,

her ne kadar çekişmeli taşınmazın kapsadığı parsellerin kadastro tutanakları kesinleştirilerek tapuya aktarım yapılmış ise de eldeki dava nedeniyle yapılan kesinleştirme işleminin herhangi bir hukuki sonucunun olmayacağı da dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Milas 2.Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada; mahkemenin görevsizliğine karar verilerek kesinleştirilmesi sonrasında dosyanın Milas Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Milas Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda.

3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddeleri kapsamında bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarf edilerek tarım arazisi hâline getirilmesi gerekli olup keşifte dinlenen yöreyi iyi bilen, yaşlı, tarafsız mahalli bilirkişi ile bir kısım tanık beyanlarının birbirleriyle uyumlu olduğu, 1965 yılında yapılıp 1966 yılında kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi ve 2016 yılında yapılıp kesinleşen 2/B madde çalışmasında sarı boyalı orman tahdidinin dışında orman sayılmayan yer kapsamında kaldığı, orman içi açıklık olmadığı,

toprak ve su rejimi açısından korunması gereken alanlardan olmadığı, içerisinde en az 25-30 yaşlarında olduğu belirlenen delice üzerine aşılanmış memecik cinsi zeytin ağaçları ile kaplı olduğu, 232 ada 132, 134, 135 ve 136 nolu parseller içinde yer alan dava konusu (A) harfi gösterilen kısmın ayırıcı bir nitelikte sınır yapısı bulunmaksızın davalılar tarafından 1960'lı yıllardan bu yana kullanıldığı,

imar ihya ile kazanılması için ilk dava tarihi olan 2002 yılından geriye doğru yirmi yıllık süresinin 1972 tarihli hava fotoğrafları incelendiğinde oluştuğu, akabinde 1977 yılı memleket haritası ile 2009 hava fotoğraflarında da zeytinlik vasfında olduğu, nitekim dava konusu (A) harfi ile gösterilen kısmın tamamının davalılara ait tespit edilen 232 ada 132, 134, 135 ve 136 nolu parseller ile zeytinlik vasfında çevrili olduğu ve kalan kısımlara ilişkin Hazine tarafından açılan herhangi bir davanın bulunmadığı,

yine Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/108 Esas, 2010/517 Karar sayılı ilamında esas alınan bilirkişi raporlarında zeytin ağaçlarının 10-15 yaşlarında olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmişse de hükme esas alınan raporlarda hava fotoğrafı ve memleket haritası incelemesi yapılmadığı anlaşıldığından davanın reddine, Muğla ili Milas ilçesi ... mahallesi, ... mevki 232 ada 132 parsel sayılı taşınmazın 3.886,37 metrekare yüzölçümü ve zeytinlik vasfıyla ... adına tespit gibi tapuya tesciline, Muğla ili Milas ilçesi ...

Mahallesi, ... mevki 232 ada 136 parsel sayılı taşınmazın 5.001,38 metrekare yüzölçümü ve zeytinlik vasfıyla ... adına tespit gibi tapuya tesciline, Muğla ili Milas ilçesi ... Mahallesi ... mevki 232 ada 135 parsel sayılı taşınmazın 4.705,64 metrekare yüzölçümü ve zeytinlik vasfıyla ... adına tespit gibi tapuya tesciline, Muğla ili Milas ilçesi ...

Mahallesi, ... mevki 232 ada 134 parsel sayılı taşınmazın 1.583,57 metrekare ve zeytinlik vasfıyla ... adına tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, kararın davacı ... ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve davalı ...

Belediyesi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.