Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/2696 K.2023/1104

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Uygulama kadastrosu sırasında ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 3541 parsel sayılı 280,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 267 ada 6 parsel numarasıyla ve 2849,42 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait taşınmazın yüzölçümü 280,00 m2 iken 2.849,42 m2 olarak belirlendiğini, taşınmazın etrafında genişlemeye elverişli devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler bulunduğunu ileri sürerek miktar fazlasının Hazine adına tescilini, bu talep yerinde görülmez ise miktar fazlasının Hazine’ye ait olduğu şerhinin verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza ilişkin meydana gelen yüzölçümü farkının tesis kadastrosu esnasında yanlış alan hesaplama ve eksik ölçüm yapma hatasından kaynaklandığı, taşınmazın tapudaki alanı ile gerçek alanı arasında oluşan 49,42 m2'lik farkın ayrı bir parsel numarası verilerek Maliye Hazinesi adına tescili talep edilmiş ise de fiiliyatta böyle bir farkın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, 267 ada 6 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; eski tapu kaydındaki alan ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşan alan arasında büyük fark olduğunu, eksik araştırmaya dayalı olarak karar verildiğini bu nedenle hükmün bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1955 yılında kadastro çalışmasının yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince tesis kadastrosu tarihine yakın tarihli olan 1955 tarihli hava fotoğrafının incelendiği, dosyaya temin edilen fen bilirkişisi raporundan taşınmazın tesis kadastrosu sırasındaki yüzölçümünün, yapılan yüzölçüm hesaplamasından kaynaklanan hata sebebiyle 280,00 m² yazıldığı, gerçekte ise taşınmazın tesis kadastrosu yüzölçümünün 2.800,00 m² olduğu, bu hali ile yapılan 22/2-a çalışmasıyla taşınmazın alanında 49.42 m²'lik bir artış olduğu,

söz konusu artışın da yapılan çalışmanın tesis kadastrosu sırasındaki sınıra uygun şekilde yapılmasından ileri geldiği, böylelikle yukarıda bahsedilen yüzölçüm yanlışlığının da yapılan çalışma ile düzeltilmiş olduğu, uygulama kadastrosunda hata bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz talebinde bulunarak hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

...