Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/345 K.2024/3756

Taraflar arasında orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, İstanbul ili ... ilçesi ...

Mahallesi, 1377 parsel sayılı taşınmazın 766 sayılı Tapulama Kanununa (766 sayılı Kanun) göre kadastrosunun yapıldığını ancak orman olduğu gerekçesi ile tapu kaydının iptal edildiğini, mevcut haliyle tapusuz olan çekişmeli taşınmazın tamamının orman sınırları dışında olmasına rağmen 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) uyarınca yapılan ve dava tarihi itibarıyla askı ilan süresi devam eden kadastro çalışmalarında kısmen orman içerisinde bırakıldığını iddia ederek;

anılan kadastro çalışmasının iptalini ve taşınmaza yeni ada ve parsel numarası verilerek eşit hisselerle davacılar adına kayıt ve tescilini istemiştir.

İstanbul Kadastro Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2016/130 Esas, 2020/56 Karar sayılı ilamında özetle; 6292 sayılı Kanun gereğince yapılan kadastro çalışmasının düzeltilmesi davasının reddine, tescil talebi açısından Mahkemenin görevsizliğine ve talebin usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2020/1660 Esas, 2021/1921 Karar sayılı ilamında özetle; ''6292 sayılı Kanun'un 11/10 uncu maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların tespit ve düzeltme raporunun 9. sayfasında, Eyüp Tapulama Mahkemesinin 1968/71 Esas, 1969/29 Karar sayılı kararı ile orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapulama dışı bırakılan ve tapu kütük sayfası kapatılan 1377 parselin tescil harici kaldığından herhangi bir işlem tesis edilmediğinin belirtildiği,

1377 parselin Eyüp Tapulama Mahkemesinin 1968/71 Esas, 1969/29 Karar ile kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle 766 sayılı Tapulama Kanunun 46 ıncı maddesi gereğince işlem yapılmasına karar verildiği, bu Mahkeme kararına göre dava konusu 1377 parsel kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı belirlendiğinden ve bu kararın taraflar arasında kesin hüküm doğurması nedeniyle 6292 sayılı Kanun'un 11/10 uncu maddesi uyarınca yapılan çalışmalarda, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde gösterilmesi gerekirken,

hiç bir hukuki dayanağı bulunmayan bir sebeple tescil harici kaldığı gerekçesiyle taşınmazın orman tahdit haritasına dahil edilmediği ve hakkında herhangi bir işlem tesis edilmediği, taşınmazın orman tahdit haritasında hala orman sınırları dışında gösterildiği, dava konusu taşınmaz hakkında yapılan çalışmada herhangi bir işlem tesis edilmediğinden yani taşınmaz Mahkeme ilamına rağmen orman sınırları içerisine dahil edilmediğinden, bu taşınmaza yönelik askı ilan süresi içerisinde davacı tarafın dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, taşınmaz hakkında olumlu yada olumsuz herhangi bir rapor düzenlenmediği ve karar alınmadığı''na değinilerek,

davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Kadastro Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2020/56 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, davanın esasıyla ilgili olarak davacı tarafın 6292 sayılı Kanun'un 11/10 uncu maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmasına karşı açtıkları davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle usulden reddine, davacı taraf adına tescil talebi açısından, davanın görev yönünden usulden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Nöbetçi Mahkemesine gönderilmesine, karar kesinleştiğinde 2 hafta içinde Mahkemeye başvurularak,

görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Nöbetçi Mahkemesine gönderilmesi talep edilmediği takdirde, tescil talebine yönelik kısmı açısından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.