Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3516 K.2025/209

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraza yönelik yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine ve mülkiyete yönelik talebe ilişkin ise görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tamamının orman sınırları dışında olduğunu, yapılan kadastro çalışmasının hatalı olduğunu belirterek, 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) uyarınca yapılan kadastro çalışmasının iptali ile taşınmazların davacı taraf adına tescilini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince.

"Dava konusu 677 parselin 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmasında orman sınırı dışında bırakıldığı, sonraki tarihli kadastro çalışmalarında da bu vasfının değişmediği, 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmasına konu edilmediği, taşınmazın sarı renkle boyalı orman sayılmayan alanda kaldığının belirtildiği, itiraza konu 6292 sayılı kadastro çalışmasında hakkında bir değişiklik yapılmaması, orman sınırı içerisine alınmaması, başka bir deyişle itiraza konu çalışmaya konu edilmemesi de dikkate alınarak.

6292 sayılı Kanun gereğince yapılan kadastro çalışmasının düzeltilmesi davası açısından. 677 parsel hakkındaki davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine, 225 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile, 225 ada 1 parselin tamamının orman sınırı dışına çıkartılmasına, kesinleşen mülkiyet kadastrosu sonucunda oluşan tapu kaydının iptali talebi açısından Mahkemenin görevsizliğine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; davacının davasını 6292 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların tespit ve düzeltme çalışması askı ilan süresi içerisinde açtıkları, söz konusu çalışmaya ait teknik rapor incelendiğinde raporun 10. Sayfasında 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının 605 nolu parsel olduğu ve Çatalca Kadastro Mahkemesi'nin 1997/5 esas 2002/4 karar sayılı ilamı ile 605 parsele ilişkin kadastro tutanağının iptaline,

taşınmazın devlet ormanı olarak Hazine adına tesciline karar verildiği, bu nedenle 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın da mahkeme kararı gereği orman sınırları içerisinde olduğu gerekçesiyle taşınmazın orman tahdit sınırlarına dahil edildiği, dava dilekçesinde yer alan 667 parsel sayılı taşınmaza yönelik ise herhangi bir çalışma yapılmadığı anlaşıldığı, dosyada yer alan 07.03.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde 605 parsel ile dava konusu 225 ada 1 parselin zeminde ve kadastro paftasındaki konumlarının farklı olduğu, aynı parseller olmadığı, Çatalca Kadastro Mahkemesi'nce P.XVIII nolu 2/B uygulamasının iptal edilmediği,

bu nedenle 6292 sayılı Kanun'un 11 inci madde uygulamasının hatalı olduğu rapor edilmiş olup, raporun 20. sayfasındaki krokide iptal edilen 605 parsel ile dava konusu 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paftadaki konumlarının gösterildiği ve iki taşınmaz arasında yaklaşık 550 metrelik fark bulunduğu, bu nedenle Çatalca Kadastro Mahkemesinde tespiti iptal edilen 605 parselin dava konusu 225 ada 1 parsel olmadığı, bu nedenle dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınma işleminin hatalı olduğu anlaşıldığından,

ilk derece mahkemesi kararının usul ve Kanun'a uygun olması nedeniyle davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekili tarafından; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu sebebiyle bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.