Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3786 K.2023/1226

Taraflar arasındaki kesinleşen kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar ... ve ...'nın başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve müşterekleri vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında Sakarya İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 178 ada 1 parsel, 174 ada 17 ve 30 parsel sayılı sırasıyla 365,79, 5.930,81 ve 4.312,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 yılından 31.12.2011 tarihine kadar bu parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 1/2 payı ... oğlu ...'ye, 1/2 payı ise ... kızı ... ve ... Kızı ...'a ait olup halen kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Hazine adına tescil edilmişlerdir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 174 ada 17 ve 30 parsel ile 178 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... ve ... cevap dilekçesinde; Sakarya Kadastro Mahkemesinin 2014/67 Esas ve 2014/201 Karar sayılı ilamı ile lehlerine şerh verildiğini, davacının bu davadan haberdar olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... kaldırma kararı sonrasındaki cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların eşit oranda davacı ile kendisine ait olduğunu savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli ve 2016/131 Esas, 2018/165 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazları davacı ve ...'nin uzun yıllardan beri kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. Birinci Kaldırma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/979 Esas, 2018/1498 Karar sayılı kararıyla kullanıcı şerh sahibi ...'nin davaya dahil edilmesi gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmıştır.

B. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen İkinci Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların taraf olduğu Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin denetiminden geçen Sakarya Kadastro Mahkemesinin 21.11.2014 tarihli ve 2014/67 Esas, 2014/201 Karar sayılı ilamında taşınmazın davalı ... ve davacı ...'nin kullanımında olduğunun belirlendiği, keşif mahallinde alınan beyanlarında bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın 2/B veya devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup olmadığının araştırılması gerektiğini, bu konudaki araştırmanın yetersiz olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde; Yargıtay denetiminden geçen Akyazı Kadastro Mahkemesinin 2014/67 Esas, 2014/201 Karar sayılı ilamı ile taşınmazların muris ...'den kaldığı, onun vefatıyla taşınmazlar üzerindeki zilyetlik hakkının mirasçılarına intikal ettiği, müvekkillerinin taşınmazlar üzerinde mirasçılıktan kaynaklanan zilyetlik haklarının bulunduğunun hüküm altına alındığını, yine kaldırma ilamında da aynı hususlara değinilmesine rağmen yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken müvekkilleri lehine verilen şerhin iptaline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

E. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazların muris İhsan'dan ölümü ile mirasçılarına kaldığını terekenin taksim edilmediği, taşınmaz üzerindeki fındık ocaklarının davacı ... ve davalı ... tarafından dikilip yetiştirildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin esasa yönelik istinaf talebinin reddine, davalılar ... ve ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davacı ve davalıların taşınmazda miras haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... ve müşterekleri vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz dilekçesinde; alınan beyanlarda taşınmazların davalı ... ile birlikte kendilerinin kullanımında olduğunun ifade edildiğini, Sakarya Kadastro Mahkemesinin 2014/67 Esas, 2014/201 Karar sayılı ilamının kesin hüküm teşkil etmediğini, fındıklarının kendilerine ait olmasının Mahkeme tarafından kabul edilmesine rağmen taşınmazın zilyetliğinin bir kısım davalılara ait olduğunun belirtilmesinin çelişki oluşturduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşınmazların davacılar murisinin kullanımında olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) ek 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve müşterekleri vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,