Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3829 K.2024/4852

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Trabzon ili Of ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 3.357.010,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı. Trabzon ili Of ilçesi ... Mahallesinde bulunan ve kendisine ait olup uzun yıllardır kullanımında bulunan taşınmazının, yörede 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda hatalı olarak 101 ada 1 parsel sayılı orman alanı içinde tespit ve tescil olunduğunu, ...

Mahallesinde kadastro çalışmaları esnasında orman sınırının hatalı tespiti sonucu 171 ada 17 parsel ve 171 ada 42 parselde kendisine ait arazilerinin sınırlarının da yanlış ve hatalı tespit edildiğini, bu parsellerin 101 ada 1 parsel içerisinde işlem gördüğünü, ... Mahallesi 256 ada 1 parselin sınırında bulunan ve şahsına ait olan arazinin de hatalı olarak orman parsel içerisinde tespit edildiğini belirterek ...

Mahallesi 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın keşifte tarafınca gösterilecek kısımlarının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacının dava konusu yerin atalarından intikal ettiğini belirtmiş ise de kimden ve ne şekilde intikal geldiğini açıklamadığını, bu durumun davacının aktif dava ehliyetini etkileyecek mahiyet taşıdığını, davacının talebinde herhangi bir harici paylaşım ya da taksimat iddiası olmadığını, dava konusu yerin kadastro çalışmalarının tamamlandığını, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının eski tapu kayıtlarını sunmadığını, dava konusu parselin orman bütünlüğü içinde olduğunu, eğimi, toprak karakteri, toprak altı florası, bitki örtüsü nazara alındığında orman niteliğinde olduğunu, eski memleket haritaları, hava fotoğrafları, amenajman haritaları, komşu parselleri incelendiğinde taşınmazın orman olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; orman mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu alanın tamamının orman vasfında olduğunun tespit edildiği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı her ne kadar davacının uzun yıllardır buraya zilyet olduğunu beyan etmişler ise de tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 45 inci maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarihli ve 31/13 E.K..

14.03.1989 tarihli ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan; bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle Kanuna uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına,

eski tarihli 1959 yılına ilişkin hava fotoğraflarının incelemesine göre dava konusu alanların orman niteliğinde olduğu ve dava konusu (A) harfi ile gösterilen alanda kızılağaç, kestane türleri ile 30-40 yaşlarında ceviz ve kiraz ağacı, (B) harfi ile gösterilen alanda ladin, kestane, dağ akağacı ile 5-6 yaşlarında çay bitkisi görüldüğünün rapor edilmesine, yine dava konusu taşınmazların devamı niteliğinde olduğu beyan edilen 171 ada 17 parsel sayılı taşınmazın belgesizden, 171 ada 42 parsel sayılı taşınmazın ise 171 ada 18 parsel sayılı taşınmazdan mahkeme kararı ile ifraz edilerek hükmen oluştuğunun anlaşılmasına,

bununla birlikte davacının eski tapu kaydına dayanmamasına, kararda kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilmemesine, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere ve tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.