Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/4072 K.2023/1154

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... tarafından davalılar ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan men'i müdahale davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar, haksız açılan davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2013 tarihli ve 2009/136 Esas - 2013/80 Karar sayılı kararıyla; tavzihe konu 141 ada 29 ve 26 parsel yönünden; kadastro tespitinin iptali ile 12.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda çekişmeli 141 ada 26 nolu parselin bilirkişi raporunda kırmızı renkli (A) harfi ile gösterilen kısmının ifrazı ile toplam yüzölçümünün 1291.21 metrekare olarak fındık bahçesi vasfıyla.

Görele Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/816 esas 2011/221 karar sayılı veraset belgesindeki kişiler adlarına hüküm yerinde gösterilem payları oranında, çekişmeli 141 ada 29 parsel sayılı taşınmazın aynı raporda (A) harfi ile gösterilen kısmın dava konusu 141 ada 29 nolu parsele dahil edilerek toplam yüzölçümünün 5565.49 metrekare ile;

fındık bahçesi vasfıyla ... oğlu ... mirasçıları adlarına hüküm yerinde gösterilen oranında tesciline, tavzihe konu olmayan çekişmeli 141 ada 50 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, dava konusu taşınmazın payları da gösterilmek sureti ile davalı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı tavzih talebine konu edilmeyen 141 ada 50 parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen hükme karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Onama Kararı Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarihli ve 2014/22133 Esas, 2015/14671 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Tavzih Talebi Davacı vekili tavzih dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının tapuda infazının yapılamadığını ileri sürerek, çekişmeli 141 ada 26 ve 29 parsel sayılı taşınmazlara yönelik, karara ek yapılan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün zemin ile uyuşmadığını ileri sürerek hükmün infaza elverişli hale getirilmesini talep etmiştir.

4. Tavzih Talebi Üzerine İlk Derece Mahkemesi Ek Kararı İlk Derece Mahkemesinin 31.08.2020 tarihli ve 2009/136 Esas, 2013/80 Karar sayılı ek kararıyla, hükmün tavzih yoluyla değiştirilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

5. Temyiz Nedenleri Davacı vekili tavzih kararının temyizi dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen tavzih talebinin reddi kararının usul ve yasaya aykırı olmakla birlikte hükmün infazını imkansız hale getirdiğini belirterek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe 1.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2.1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305. maddesi

3.1. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 31.08.2020 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.