Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5029 K.2023/2468

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı 11.09.2018 tarihli dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... mahallesi, 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılarak Karacaköy Tüzel Kişiliği adına ağaçlık vasfı ile tespit gördüğünü sonra da Deftardarlığın yazısı ile vasfının orman olarak değiştirildiğini ve bu vasıfla 24.11.2017 tarihinde tapuya tescil edildiğini, kedisinin bu taşınmazın büyük kısmına 1995 yılından beri zilyet olduğunu ancak kullanım kadastrosu sırasında lehine kullanım şerhi verilmediğini belirterek 136 ada 1 parseldeki zilyetliğinin tespitini ve tapuya şerh verilmesini ve tapu kaydındaki orman vasfının kaldırılarak taşınmazın 2/B vasfıyla tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını, taşınmazın Devlet Ormanı vasfında olup Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, özel mülkiyete konu olmasının mümkün olmadığını, davacının tapu kaydı olmadığını, zamanaşımı nedeni ile red kararı verilmesi gerektiğini, askı ilan süresinden sonra dava açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına Hazine vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davanın hukuki yarar yokluğundan reddinin gerektiğini, davacının taşınmazda geçerli bir zilyetliğinin olmadığını, fiili bir kullanımın olmadığını, davacının bu taşınmazı ortak kamu alanı olması nedeni ile kullandığını, kullanım kadastrosu sırasında taşınmazın çalılık vasfında olduğu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın devlet ormanı olmadığını, vekil edeninin zilyetliğinin de kanıtlandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fiili kullanıcı olduğu iddiasının ispat edilemediği, tanık beyanlarının dosya davacısının kullanıcı olduğuna yeterli bulunmadığı, hatta iddiaya konu yerin boş olduğunun beyan ve tespit edildiği gerekçeleri ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizi dilekçesinde; dava konusu taşınmazda zilyet olduklarının ispatlandığını, dinlenen mahalli bilirkişinin yaşı itibar ile davacının kullanımını için yeterli beyanda bulunmadığını, bilirkişi raporlarında taşınmazın köyün müşterek kullanımında olduğuna ilişkin hukuki değerlendirme olup bunun bilirkişice değil mahkemece yapılması gerektiğini, zira taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına kayıtlı olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kullanım kadastrosuna tabi tutulan taşınmazın davacının zilyetliği altında bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) ek 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,