Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5160 K.2023/4874

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine Vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3303 ... Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun’un (3303 ... Kanun) ek 1 inci maddesi gereğince yapılan kullanım kadastro çalışmalarında Bartın ili Merkez ilçesi Arıönü köyü 201 ada 26 parsel ... taşınmaz beyanlar hanesine, ''3303 ... Kanun'un 2 nci ve 3 üncü maddesi kapsamında olduğu" şerhi verilmek suretiyle 2164,57 m2 yüz ölçümle ve tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmalarında Arıönü Köyü 201 ada 26 parsel ... taşınmaza ilişkin yapılan tespitin hukuka uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın 25 parsele bitişik bir taşınmaz olduğunu, aralarında fiziki sınır dahi bulunmadığını, bir bütün tek parsel numarası verilmesi gerekirken ikiye bölünerek kadastro çalışmalarının tamamlandığını, 25 parsel taşınmazın 1970 yılından beri ... oğlu müvekkili ... kullanımında olduğunu ve 14.11.1999 tarihinde ... oğlu ... kullanımındadır beyanının tapuda gösterildiğin, 26 parsel ... taşınmazda da ... kullanımındadır beyanı yazılması gerekirken hatalı olarak beyanlar hanesinin boş bırakıldığını, beyanlar hanesine taşınmazın davacı ... kullanımındadır şeklinde şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ait 02.07.2019 tarihli kadastro tutanağında ilgili köy muhtarı ve mahalli bilirkişilerin müşterek beyanlarıyla taşınmazın kullanıcısının bulunmadığının tespitinin mevcut olduğunu, fiili kullanıma yönelik bu tespit mevzuata uygun tesis edildiğinden davacının hukuki mesnetten yoksun davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık ve mahhalli bilirkişi beyanlarından dava konusu taşınmaz ile 25 parsel ... taşınmazın bir bütün olarak kullanıldığı aralarında ayırıcı unsur bulunmadığından davacının davasının kabulü ve kadastro tespitinin iptali ile ... ili ... ilçesi ... Köyü sınırları içerisinde bulunan dava konusu 201 ada 26 parsel ... taşınmazın Hazine adına kadastro tutanağındaki vasıf ve nitelikleri ile birlikte tapuya kayıt ve tesciline, tapu sicilinin beyanlar hanesine ''3303 ... Kanun'un 2 inci ve 3 üncü maddeleri kapsamındadır. Bu parsel 14.11.1999 tarihinde ... oğlu ...'ın kullanımındadır.'' şerhlerinin yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kullanım kadastrosuna itiraz davalarında Hazine yasal hasım durumunda olduğundan Hazine aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücreti hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca yerel mahkemece davacının iddiasını ispata değer yeterli delil elde edilmeden tesis edilen davanın kabulü yönündeki kararı, usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğinden söz konusu kararın kaldırılmasına, aksi kanaat hasıl olması halinde yargılama giderlerinin yasal hasım olan Hazine üzerinde bırakılmasına, Hazine aleyhine vekalet ücreti hükmedilmesi yönündeki hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları taşınmazın davacılar tarafından kullanıldığı beyan edilmişse de, keşif sonrası aldırılan ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın uzun yıllardır boş olduğu, tarımsal faaliyet yapılmadığı üzerinde yabancı otlar, dikenler ve çalı formunda doğal yolla yetişen ağaçların bulunduğunun belirtildiği,

böylelikle tespit tarihinde dava konusu taşınmazın kimsenin kullanımında bulunmadığı anlaşılmakla davacılar adına bir kullanım bulunduğu hususu ispat edilemediğinden mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davacı tarafından 25 parsel ile birlikte kullanıldığını, sadece ziraat bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğini, oysaki tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından dava konusu taşınmazı davacının hayvan otlatarak kullandığını beyan ettiklerinden ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazda davacının kullanımı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi, 6292 ... Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 ... Kanun) 6 ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR