Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5202 K.2024/5672

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle. Samsun ili ... ilçesi ...

Mahallesi 132 ada 12 parselle ilgili orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapılıp 05.11.2013 tarihinde askı ilanına çıkıldığını, askı ilanına itiraz edilerek dava açıldığını, dava konusu taşınmazın Samsun Kadastro Mahkemesinin 2013/116 Esas ve 2015/79 Karar sayılı 28.07.2017 kesinleşme tarihli kararı ile yapılan orman kadastro işleminin iptali ile iptal edilen kısmın orman sınırları içerisine alınmasına karar verildiğini, ancak dava konusu alanın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tescili talebi yönünden mahkemece görevsizlik kararı verildiğini,

taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide belirtilen kısımlarının orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı ve özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tespiti ve tapusun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içinde açılmadığını, davalı Maliyenin husumetinin bulunmadığını, taşınmazın 08.04.2013 tarihinde kesinleşen kadastro yenilemesi sonucunda hazine adına kayıtlı taşınmaza işlem gördüğünü, yenileme kadastrosu öncesinde Hazine adına kayıtlı taşınmaz olduğunu, davacı İdare tarafından cins değişikliği yapılarak tahsis talebinde bulunulmadığını, bulunulmuş olsa idi müvekkili idare tarafından yerine getirileceğini, davacının haksız ve yasal dayanaktan yoksun oluduğunu reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarının incelenmesinde müvekkili kurumun tapu maliki olmadığını, mahkemece taşınmazın mülkiyeti hususunda yeniden re'sen inceleme yapılarak tapu iptali ve tescil talebinin yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili kurum yönünden davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu Samsun ili ... ilçesi ... Mahallesi kain tapunun 132 ada 12 parselin tamamının kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kalmış olması ve özel mülkiyete konu olamayacak olması gerekçesiyle ... ...

Belediye Başkanlığına aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacının diğer davalılar yönünden davasının kabulü ile Samsun Kadastro Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli ve 2013/116 Esas, 2015/79 sayılı kararı ile Samsun ili ... ilçesi ... Mahallesi tapunun 132 ada 12 parselinde davalılar adına kayıtlıyken orman olduğunun tespitine dair kesinleşmiş mahkeme kararı uyarınca taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ...

İdaresi ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.