Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/5288 K.2024/5666

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalılar tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 27.06.1975 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Giresun ili ... ilçesi ... köyünde, 1745 parsel sayılı taşınmazın orman olarak kabulü ile tapulama dışı bırakılarak komisyon kararının kaldırılmasını, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... Tapulama Hakimliğinin 1975/21 Esas sayılı dosyanın mahkemenin 1975/4 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş; 1975/4 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda verilen red kararı Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 1993/6321 Esas ve 1994/10003 Karar sayılı ilamındaki dosyaların tümünün birleştirilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Yargıtay bozma ilamı sonrası dosyanın Tirebolu (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 1994/5 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam olunmuştur.

Davacı vekili 22.08.1975 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Giresun ili ... ilçesi ... köyünde, 1736 parsel sayılı taşınmazın orman olarak kabulü ile tapulama dışı bırakılarak komisyon kararının kaldırılmasını, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... Tapulama Hakimliğinin 1975/22 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, tapuları tespitleri ile bu tespitlere dayanan tapu kayıtlarının ipkasına karar verilmiş, hüküm Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 1992/16701 Esas ve 1994/72 Karar sayılı ilamındaki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Yargıtay bozma ilamı sonrası dosyanın Tirebolu (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 1994/6 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam olunmuş, dosyanın Tirebolu (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 1994/5 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 1994/5 Esas sayılı dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. Tirebolu Kadastro Mahkemesinin kapatılması sebebi ile dosya Espiye Kadastro Mahkemesine devredilmiş ve yargılamaya mahkemenin 2013/22 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu parseller açısından tefrik kararı verilerek mahkemenin 2021/33 Esas sayılı dosyası ile yargılamaya devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle Orman arazisi niteliğinde olduğu tespit edilmiş olmakla; her ne kadar davalı taşınmazların bir kısmının güncel amenajman planında ziraat alanlarında kaldığı ifade edilse de amenajman planları kapsamında hazırlanan ve taşınmazın güncel durumunu gösteren haritaların mülkiyet tespitinde kullanılmadığı,

zilyetlikle hatta tapu edinimi yoluyla, daha net bir anlatım ve ifadeyle hiçbir şekilde orman sayılan yerlerin mülkiyetinin kazanılamayacağı, evveliyatı orman olan bu gibi yerlerde orman bitki örtüsü bir şekilde yok edilmiş dahi olsa salt orman toprağının orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile orman vasfında Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalıların temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.