Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/6114 K.2023/4084

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 127 ada 27, 28, 29, 30, 31 ve 32 parsel sayılı sırasıyla 2.900.75, 2.928.43, 2.436.31, 6.266.63, 1.457,06 ve 1.264,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 127 ada 27, 29, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların 2000 yılından beri ...'ın fiili kullanımında olduğu,127 ada 28 ve 30 parsel sayılı taşınmazların ise 2000 yılından beri ...'ın fiili kullanımında olduğu şerhi verilerek, fındık bahçesi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 127 ada 27, 28, 29, 30, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların müvekkili olan davacı ve tarafların ortak murisi ... 'ın kullanımında olduğunu ileri sürerek, ortak muris ... mirasçıları adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... 14.08.2020 tarihli celsedeki beyanında; Davacının 1981 yılı Eylül ayında evlenerek evden ayrıldığını, arazileri 1983 - 1984 yıllarında aldıklarını, dava konusu yerler üzerindeki evlerden birinin kendisine diğerinin de ...'a ait olduğunu, babasının da dava konusu taşınmazlar üzerinde evi bulunduğunu, ancak daha sonra bu evin 2000 yılında aralarında yaptıkları rıza-i taksim sonucu ...'ın arazisi üzerinde kaldığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " dava konusu taşınmazların geçmişte tarafların ortak murisi ... 'a ait olduğu, ancak murisin ölümünden yani yaklaşık 15 - 20 yıl önce kendisine ait bu taşınmazlar üzerlerindeki muhdesat ile birlikte; 127 ada 27, 29, 31, 32 parsel sayılı taşınmazlar ..., 28, 30 parsel sayılı taşınmazlar ...'ya ait olacak şekilde pay ettiği, davalıların o tarihten bu yana dava konusu taşınmazları fındık bahçesi vasfıyla ekonomik amaca uygun zilyet edindiklerinin anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Dava konusu taşınmazların mahalli bilirkişi beyanlarıyla sabit olduğu üzere 60 yılı aşkın süredir muris ... tarafından imar ve ihya edildiğini ve bu tarihten itibaren de muris ... Günay tarafından kullanıldığını, davacı ve murisin, dava konusu taşınmazlar üzerine fındık diktiğini, taşınmazları temizleyerek imar ve ihya ettiğini, meyveler diktiğini, üzerinde hayvan bakımı yaptığını, muris vefat edene kadar dava konusu taşınmazlardaki zilyetliğini devam ettirdiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi olan ... 'ın kullanımında iken, murisin, sağlığında 127 ada 27, 29, 31 ve 32 parselleri ...'a, 127 ada 28, 30 parselleri ise ...'a bağışladığının ve zilyetliğini de teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, çekişmeli taşınmazların murisin terekesinden çıktığı ve davacının terekeden kalma hakkının olmadığının tespit edilmesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kullanım kadastrosu tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 2/B maddesine (3402 sayılı Kanun) göre yapılan kullanım kadastrosu tespitine itiraza yönelik olup, çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisinin kullanımında olup olmadığı, ortak muris tarafından davalılara hibe edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353, 356, 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi, 6831 sayılı Odman Kanunu'nun 2/B maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,