Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/6533 K.2024/4841

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı ...'ın davasının kabulüne;diğer davacı ve asli müdahillerin davalarının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında Hatay ili Antakya ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 344 parsel sayılı 1650 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyedi ...’ın Suriye uyruklu olduğundan söz edilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

İtirazları kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... tapu kaydına ve zilyetliğe dayanarak dava açmıştır.

Yargılama sırasında davacı ...’ın ölümü üzerine dava (28.05.1927 tarihli ve 1062 sayılı Kanun gereği Suriye uyruklu olması nedeniyle davacı ...’ın taşınmazlarına el koyduğunu öne sürerek) ...’ı temsil etmek üzere katılan Hazine tarafından takip edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 09.08.2011 tarihli ve 1994/10 Esas, 2011 Karar sayılı ilk hükmün davacı ...'ın tereke temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 18.10.2012 tarihli ve 2012/104 Esas, 2012/7172 Karar sayılı kararı ile;

davacı ...'ın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli 344 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı açıklanarak "... mahkemece davanın kabulü ile 344 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, Suriye uyruklu ...’ın malına 01.10.1966 tarihli, 6/7104 sayılı kararname ve 13.10.1966 tarihli ve 1395 sayılı genelge gereği el konulduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi.." gereğine işaret edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş; akabinde İlk Derece Mahkemesince verilen önceki tarihli kararda direnilmesi üzerine.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.05.2016 tarihli ve 2016/7-114 Esas, 2016/626 Karar sayılı kararı ile "... yerel mahkemece, davanın kabulü ile 344 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, Suriye uyruklu ...’ın malına 01.10.1966 tarihli ve 6/7104 sayılı kararname ve 13.10.1966 tarihli ve 1395 sayılı genelge gereği el konulduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı.." açıklanarak İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen önceki 09.02.2017 tarihli ve 2016/41 Esas, 2017/6 Karar sayılı karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 18.02.2021 tarih ve 2017/2899 Esas, 2021/1403 Karar sayılı kararı ile usuli nedenlerle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince usule ilişkin bozma ilamına uluyarak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, çekişmeli 344 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tesciline, Suriye uyruklu ...’ın taşınmazına 01.10.1966 tarih, 6/7104 sayılı kararname ve 13.10.1966 tarih 1395 sayılı genelge gereği el konulduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.