Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/6578 K.2023/4334

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sonucunda, ... ili Döşemealtı ilçesi Yukarıkaraman Mahallesi çalışma alanında bulunan 2895 parsel sayılı 7525,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 Sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve krokisinde (A1) harfi ile gösterilen 5736,21 metrekarelik bölümün 2000 yılından beri eşit hisselerle ... ve ...'ın fiili kullanımında bulunduğu, (A2) harfi ile gösterilen 1789,78 metrekarelik bölümünün kullanımsız olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi Yukarıkaraman Mahallesi çalışma alanında bulunan 2895 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısız olarak tespit edilen bölümünde irsen intikale dayalı kendi fiili kullanımlarının bulunduğunu ileri sürerek, bu bölümde davacılar lehine şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; kadastro müdürlüğünce yapılan 2/B fiili kullanım kadastro çalışmalarının, ilgili kanun, yönetmelik ve genelgelere uygun olarak yapılmış olduğunu, davacının dava konusu kısmının zilyedi olduğunu şüpheye mahal vermeyecek şekilde ispatlamakla yükümlü olduğunu belirterek, davanın esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, usul ve kanuna uygun, hüküm vermeye yeterli bilirkişi raporları ve beyanlar doğrultusunda dava konusu taşınmaz bölümünün kullanıcısız olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; ecrimisil belgeleri, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile zilyetliğin ispatlandığını, dava dışı şahısların zilyetliğinin de davacıların zilyetliğine dayandığını, buna rağmen davanın reddedildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen hususların isabetli olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıların dava konusu taşınmaz bölümünde tespit tarihi itibariyle fiili kullanımlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) Ek 4. maddesi,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,